नाशिकच्या गंगापूर रोडवरील त्या भव्य लॉनवर सनई-चौघड्यांचा मंगलमय आवाज घुमत होता. 'मधुकरराव' (वय ५५) यांची एकुलती एक मुलगी, 'देविका' (वय २५) हिचे आज लग्न होते. नवरदेव, 'आदित्य' हा नाशिकमधल्या एका अत्यंत प्रबळ आणि श्रीमंत राजकीय नेत्याचा मुलगा होता. लग्नाचा मुहूर्त अवघ्या अर्ध्या तासावर आला होता आणि संपूर्ण मंडप पाहुण्यांच्या गर्दीने गजबजला होता.
तेवढ्यात देविकाची लहान बहीण, 'रुचा' घाबरलेल्या अवस्थेत धावत मधुकररावांजवळ आली.
"बाबा... ताई मेकअप रूममध्ये नाहीये. ती कुठेच दिसत नाहीये!" रुचाचा श्वास फुलला होता.
मधुकररावांच्या पायाखालची जमीन सरकली. त्यांनी तातडीने लॉनचा कोपरा न कोपरा शोधला. पण देविका कुठेच नव्हती. ही बातमी वाऱ्यासारखी नवरदेवाच्या मंडपात पोहोचली.
आदित्यचे वडील संतापाने लाल झाले. "मधुकरराव! काय चाललंय हे? मुहूर्त टळून चाललाय आणि तुमची मुलगी गायब आहे? आमच्यासारख्या खानदानी घराण्याची इज्जत वेशीवर टांगायची हिंमत कशी झाली तिची? कुणासोबत पळून गेलीये ती?" ते सर्वांसमोर मधुकररावांचा भयंकर अपमान करत ओरडत होते.
मधुकरराव हात जोडून, थरथरत्या अंगाने सर्वांची माफी मागत होते. त्यांना काहीच समजत नव्हते. त्यांची देविका अशी पळून जाणारी मुलगी नक्कीच नव्हती.
तेवढ्यात रुचाने मधुकररावांना बाजूला बोलावले. "बाबा, ताईच्या रूममध्ये हे सापडलंय," असे म्हणत तिने एक दुमडलेला कागद त्यांच्या हातात दिला.
मधुकरराव धावत एका रिकाम्या खोलीत गेले. त्यांनी तो कागद उघडला. ते देविकाच्या हस्ताक्षरातील एक पत्र होते. जसजसे मधुकरराव ते पत्र वाचू लागले, तसतसे त्यांचे डोळे विस्फारले गेले आणि त्यांचा श्वास जणू जागीच गोठला.
पत्रात लिहिले होते:
"बाबा, मला माफ करा. मी हे लग्न सोडून कायमची दूर निघून चाललेय. हे पत्र वाचताना बाहेर आदित्यचे वडील तुम्हाला खडेबोल सुनावत असतील, तुम्हाला अपमानित करत असतील... मला माहितीये मी तुमच्या इज्जतीची राखरांगोळी केलीये. पण बाबा... माझ्याकडे दुसरा कोणताही मार्ग उरला नव्हता."
मधुकररावांच्या हाताची भयंकर थरथर सुरू झाली.
"बाबा, तुम्हाला आठवतं... आठ महिन्यांपूर्वी आपला दादा (माझा मोठा भाऊ) एका 'हिट अँड रन' (Hit and Run) अपघातात गेला. पोलिसांनी आपल्याला सांगितलं होतं की तो ट्रकचा अपघात होता. पण काल रात्री हळदीच्या वेळी, जेव्हा आदित्यने मला गाणी लावण्यासाठी त्याचा जुना फोन दिला... तेव्हा त्या फोनमध्ये मला काही फोटो आणि एका पोलिसासोबतचे व्हॉइस रेकॉर्डिंग (Voice Recording) सापडले."
मधुकररावांच्या डोळ्यांतून अश्रूंची धार लागली.
"बाबा... दादाला उडवणारा कोणताही ट्रक नव्हता. ती आदित्यचीच गाडी होती. तो दारूच्या नशेत गाडी चालवत होता आणि त्यानेच दादाला चिरडले. आदित्यच्या बापाने स्वतःच्या राजकीय ताकदीचा आणि पैशांचा वापर करून तो अपघात दडपून टाकला... आणि पोलिसांना विकत घेऊन ती केस कायमची बंद केली. ज्या माणसाच्या हातात हात देऊन तुम्ही मला आज निरोप देणार होतात, त्या हातांवर आपल्याच दादाचे रक्त लागलेले आहे बाबा."
मधुकरराव तिथेच फरशीवर गुडघ्यावर कोसळले. त्यांचा मेंदू अक्षरशः सुन्न झाला होता.
"जेव्हा मला हे सत्य समजलं, तेव्हा मी हे लग्न मोडण्याचा निर्णय घेतला होता. पण बाबा... ते लोक खूप भयानक आणि ताकदवान आहेत. जर मी त्यांना हे सत्य माहिती पडल्याचं सांगितलं असतं, तर त्यांनी दादासारखंच तुम्हाला आणि रुचालाही संपवून टाकलं असतं. आपण गरीब लोक त्यांच्या ताकदीपुढे काहीच करू शकत नाही."
मधुकररावांनी स्वतःच्या तोंडावर हात दाबून धरला, जेणेकरून त्यांचा हुंदका बाहेर ऐकू येऊ नये.
"बाबा, त्यांना वाचवण्यासाठी आणि तुम्हाला सुरक्षित ठेवण्यासाठी. मी एक अत्यंत स्वार्थी आणि 'चारित्र्यहीन' मुलगी बनण्याचा निर्णय घेतलाय. मी स्वतःहून हे लग्न सोडून पळून चाललेय. आदित्यच्या बापाला सांगा की मी कुणा दुसऱ्या मुलासोबत पळून गेले. त्यांना माझा शिव्याशाप करू दे. ते रागाच्या भरात हे लग्न मोडतील. तुमची समाजात बदनामी होईल, पण किमान माझा बाप आणि माझी बहीण जिवंत राहतील. मी माझ्या दादाच्या मारेकऱ्यासोबत सात जन्म तर काय, सात सेकंदही उभी राहू शकत नाही. मला विसरून जा बाबा... तुमची अभागी, देविका."
पत्र संपले. मधुकररावांच्या काळजाचे अक्षरशः हजारो तुकडे झाले होते.
बाहेर आदित्यचे वडील जोरात ओरडत होते, "मधुकरराव! कुठे लपून बसलात? बाहेर या आणि सांगा कुठे पळालीये तुमची ती कुलटा पोरगी?"
एका बापाला स्वतःच्या डोळ्यांसमोर स्वतःच्या निष्पाप मुलीला 'कुलटा' आणि 'कलंकिनी' ठरवताना मुकाट्याने ऐकून घ्यावे लागणार होते. मधुकररावांनी ते पत्र अत्यंत थरथरत्या हाताने फाडले आणि खिडकीबाहेर फेकून दिले. त्यांनी डोळे पुसले.
स्वतःच्या कुटुंबाला एका भयंकर राजकीय राक्षसापासून वाचवण्यासाठी, देविकाने स्वतःच्याच चारित्र्याचे आणि भविष्याचे मूकपणे दहन केले होते. मधुकरराव अत्यंत जड पावलांनी खोलीबाहेर आले. त्यांनी मान खाली घालून अत्यंत शांतपणे सर्वांसमोर हात जोडले आणि स्वतःच्या मुलीची बदनामी स्वतःच्याच अंगावर ओढून घेतली. आतून संपूर्णपणे जळून खाक झालेला एक बाप, आता मरेपर्यंत एका भयंकर सत्याच्या आणि स्वतःच्या मुलीच्या त्या अथांग त्यागाच्या ओझ्याखाली अत्यंत मूकपणे जगणार होता.
From Facebook Page 📜👏
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा