तिचे नाव प्रतीक्षा तोंडवाळकर आहे.
तिचा जन्म १९६४ साली पुण्यात एका अनुसूचित जातीच्या कुटुंबात झाला.
ती सातवीत असताना, तिच्या वडिलांनी तिचे शिक्षण थांबवून लग्न लावून देण्याचा निर्णय घेतला. तिच्या शिक्षिकेने तिला शिक्षण चालू ठेवू देण्याची वडिलांना विनवणी केली. त्यांनी प्रतीक्षाच्या शिक्षणाचा खर्च स्वतः उचलण्याचीही तयारी दर्शवली. पण तिच्या वडिलांनी नकार दिला.
वयाच्या १७ व्या वर्षी तिचे लग्न झाले. तिचा नवरा सदाशिव कडू स्टेट बँक ऑफ इंडियाच्या मुंबईतील एका शाखेत पुस्तक बांधणीचे काम करत असे.
ती २० वर्षांची असताना, एका रस्ते अपघातात तिचा नवरा मरण पावला. तिच्यावर दोन वर्षांच्या मुलाची जबाबदारी आली आणि तिचे शिक्षणही झाले नाही.
ती आपल्या दिवंगत पतीची थकबाकी घेण्यासाठी त्याच एसबीआय शाखेत गेली. तिने बँकेला सांगितले की, ते तिला कोणतेही काम देऊ शकतील.
त्यांनी तिला एक झाडू दिला.
तिने फरशी झाडली. तिने फर्निचरची धूळ झटकली. तिने स्वच्छतागृहे स्वच्छ केली. ती महिन्याला ६५ रुपये कमवत असे.
एका मुलाखतीत त्या म्हणाल्या की, जेव्हा जेव्हा माझा मुलगा बिस्किटांचे पाकीट मागायचा, तेव्हा मी त्याच्यासाठी ते विकत घेण्यासाठी बसचे तिकीटाचे पैसे वाचवण्यासाठी एक थांबा आधीच उतरायचे.
कामानंतर, त्यांनी विक्रोळी येथील रात्र महाविद्यालयात प्रवेश घेतला. त्यांनी दहावी प्रथम श्रेणीत पूर्ण केली. त्यानंतर बारावी. मग मानसशास्त्राची पदवी. बँकेतील सहकारी जमेल तेव्हा त्यांना अभ्यासात मदत करत असत.
त्यांच्या आई-वडिलांनी त्यांच्यावर लगेच दुसरे लग्न करण्यासाठी दबाव टाकला. पण पदवी पूर्ण होईपर्यंत त्यांनी नकार दिला.
त्यांची झाडूवाली ते संदेशवाहक ते लिपिक अशी पदोन्नती झाली.
१९९३ मध्ये त्यांनी दुसरे लग्न केले. त्यांचे पती प्रमोद तोंडवाळकर यांनी त्यांना बँकिंग ऑफिसरची परीक्षा देण्यास प्रोत्साहन दिले. त्या परीक्षा त्यांनी उत्तीर्ण केल्या.
त्या प्रशिक्षणार्थी अधिकारी ते स्केल ४ ते मुख्य महाव्यवस्थापक अशा पदांपर्यंत पोहोचल्या.
२०२२ मध्ये, त्या स्टेट बँक ऑफ इंडियाच्या सहायक महाव्यवस्थापक झाल्या.
ज्या बँकेत त्या एकेकाळी महिन्याला ६५ रुपयांसाठी स्वच्छतागृहे साफ करायच्या, त्याच बँकेने ४० वर्षांनंतर त्यांना व्यवस्थापनातील सर्वोच्च सन्मान दिला.💐
त्यांच्या कर्तृत्वाला आमचे नमन 🙏
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा