मुलीच्या एका मेसेजवर बाप शांतपणे निघून गेला. पण दुसऱ्या दिवशी ५० मिस्ड कॉल का आले? कारण बापाची 'ती' एक गोष्ट कोणालाच माहित नव्हती.
माधवराव हे एका हायस्कूलचे निवृत्त शिक्षक. अत्यंत साधी राहणी, अंगात कायम इस्त्रीचा पांढरा शर्ट आणि जुनी स्कूटर, असा त्यांचा वावर असायचा. पत्नीच्या निधनानंतर त्यांनी आपली एकुलती एक मुलगी 'स्नेहा' हिला आई-बापाचे प्रेम देऊन लहानाचे मोठे केले. स्वतः फाटक्या चपला वापरल्या, पण स्नेहाला पुण्यात इंजिनिअर केले. स्नेहाला तिथे 'रोहन' नावाचा एक मुलगा आवडला. रोहन एका मोठ्या कंपनीत होता, त्याला महागड्या गाड्या, ब्रँडेड कपडे आणि खोट्या 'स्टँडर्ड' चा प्रचंड माज होता. माधवरावांनी मुलीच्या सुखासाठी या लग्नाला होकार दिला. माधवरावांनी स्वतःच्या आयुष्याची पुंजी आणि पेन्शनचे साठवलेले १५ लाख रुपये स्नेहाच्या हातात ठेवले. पण रोहनच्या घरच्यांच्या अपेक्षा खूप मोठ्या होत्या, त्यांना शहरातल्या सर्वात मोठ्या 'रॉयल लॉन्स' मध्ये लग्न हवे होते, ज्याचा खर्च २५ लाखांच्या पुढे होता.
स्नेहाने माधवरावांना सांगितले, "बाबा, तुम्ही फक्त १० लाख कमी पडतायत ते उभे करा, बाकी मी बघते." माधवरावांनी मुलीसाठी तेही मान्य केले.
तो अपमानाचा दिवस आणि मुलीचा तो मेसेज:
लग्नाच्या आदल्या दिवशी 'हळदीचा' कार्यक्रम होता. माधवराव आपल्या साध्या कपड्यांत तिथे सगळी धावपळ करत होते. रोहन आणि त्याच्या हाय-फाय नातेवाईकांना माधवरावांचा तो साधेपणा आणि 'गावंढळ' वाटणारा वावर खटकत होता. रोहनने स्नेहाला बाजूला नेऊन झापले, "स्नेहा, हे तुझे बाबा माझ्या नातेवाईकांसमोर असे साध्या कपड्यात फिरतायत, माझी इज्जत जातेय. उद्या मुख्य लग्नात त्यांनी स्टेजवर येऊ नये, असं त्यांना सांगून टाक."
स्नेहा प्रेमात आंधळी झाली होती. खोट्या प्रतिष्ठेसाठी तिने बापाच्या कष्टाला विसरून रात्री माधवरावांना एक व्हॉट्सॲप मेसेज केला:
"बाबा, उद्या लग्नात तुम्ही स्टेजवर किंवा मंडपात येऊ नका. माझ्या नवऱ्याला तुमच्या साधेपणाचा तिरस्कार आहे. आमची इच्छा नाही की तुम्ही लग्नात येऊन आमची परिस्थिती खराब करावी. तुम्ही रूमवरच थांबा."
हा मेसेज वाचून माधवरावांच्या पायाखालची जमीन सरकली. ज्या मुलीसाठी आयुष्य वेचलं, तीच मुलगी आज नवऱ्यासाठी बापाला लपवू पाहत होती. माधवरावांच्या डोळ्यांतून एक अश्रू ओघळला. त्यांनी कोणताही वाद घातला नाही. त्यांनी आपली छोटीशी बॅग भरली, आपला मोबाईल 'स्विच ऑफ' केला आणि रात्रीच एसटी स्टँड गाठून ते मुकाट्याने आपल्या गावी निघून गेले.
दुसरा दिवस, ५० मिस्ड कॉल्स आणि सत्याचा स्फोट:
दुसऱ्या दिवशी मुख्य लग्नाची वेळ झाली. माधवराव कुठेच दिसत नव्हते. स्नेहाने माधवरावांना फोन लावला, पण फोन बंद होता. तिने घाबरून तब्बल ५० मिस्ड कॉल्स दिले. इकडे मंडपात रोहन आणि त्याचे घरचे अत्यंत रुबाबात मिरवत होते. तेवढ्यात लॉन्सचे मालक, मुख्य कॅटरर्स (आचारी) आणि डेकोरेशनवाले थेट स्टेजवर आले आणि त्यांनी रोहनच्या बापाच्या हातात थेट १५ लाखांचे बिल ठेवले आणि म्हणाले, "पैसे आताच्या आता क्लिअर करा, तरच पुढचं लग्न लागेल!"
रोहनचा बाप चिडून म्हणाला, "अहो, ठरल्याप्रमाणे आम्ही पैसे नंतर देणार होतो ना? आणि अर्धे पैसे तर मुलीकडचे देणार आहेत."
लॉन्सच्या मालकाने जो खुलासा केला, तो ऐकून स्नेहा आणि रोहनच्या पूर्ण कुटुंबाची बोलतीच बंद झाली.
मालक अत्यंत रागाने म्हणाला,
"कोणते पैसे? अहो, हे २५ लाखांचं पूर्ण बुकिंग 'माधवराव सरांच्या' शब्दावर उधारीवर झालं होतं! आम्हाला वाटलं तुम्ही मोठे लोक आहात, पण तुमचा खरा चेहरा आम्हाला आज सकाळीच समजला. तुमचे स्वतःचे चेक बाऊन्स झालेत आणि तुमच्यावर बँकेचं कर्ज आहे. माधवराव सर हे आमच्या गावातले अत्यंत प्रतिष्ठित आणि प्रामाणिक माणूस आहेत. त्यांनी आयुष्यात कधी कुणाची एक रुपयाची फसवणूक केली नाही. काल रात्रीच सरांचा मला फोन आला होता की, 'मुलीला माझा साधेपणा खटकतोय, त्यामुळे मी लग्नाला थांबणार नाही. तुम्ही तुमचे पैसे मुलाकडच्यांकडून वसूल करा.' सर तिथे नाहीत, म्हणजे आमची कोणतीही गॅरंटी नाही. जो माणूस स्वतःच्या जन्मदात्या बापाला साधेपणावरून हाकलतो, तो आमचे पैसे काय देणार? पैसे काढा, नाहीतर आत्ताच्या आत्ता मंडपाची लाईट बंद करतो."
खोट्या प्रतिष्ठेचा पडलेला बुरखा:
स्नेहा तिथेच मटकन खाली बसली. तिला आता सगळं सत्य समजलं होतं! रोहनचे कुटुंब आतून पूर्णपणे कर्जबाजारी आणि पोकळ होते. ते फक्त खोटा देखावा करत होते. ज्या २५ लाखांच्या लग्नाचा रोहन माज करत होता, ते लग्न माधवरावांच्या 'साधेपणावर आणि त्यांच्या माणुसकीच्या कमाईवर' (Goodwill) उभे राहिले होते. आणि ज्या 'स्टँडर्ड' साठी स्नेहाने बापाला हाकलले, त्याच स्टँडर्डची लायकी आज ५० लोकांसमोर चव्हाट्यावर आली होती.
रोहनच्या घरच्यांकडे पैसे नव्हते. लॉन्सवाल्यांनी जेवण थांबवले आणि लाईट बंद केली. पूर्ण लग्नात नुसता गोंधळ उडाला. स्नेहा ढसाढसा रडत होती. तिने रोहनच्या थोबाडीत मारली आणि स्वतःच्या गळ्यातला हार फेकून दिला.
"ज्या माणसाने जन्मभर स्वतःचे कपडे फाटले तरी चालतील, पण मला इंजिनिअर केलं, त्या माझ्या बापाची लायकी तू काढलीस? तुझ्यासारख्या भिकाऱ्याशी मी लग्न करणार नाही!" असे म्हणत स्नेहा रडत रडत थेट मंडपाबाहेर पडली आणि तिने बापाला शोधण्यासाठी गावी जाणारी एसटी पकडली!
खोटा देखावा करणाऱ्या नवऱ्यासाठी बापाला हाकलणाऱ्या मुलीला कर्माने कसा प्रॅक्टिकल शॉक दिला, ही कथा तुम्हाला कशी वाटली?
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा