वडिलांच्या निधनानंतर भावाच्या दीड कोटींच्या संपत्तीवर बहिणींनी ठोकला दावा. पण न्यायाधीशांनी असा निकाल दिला की संपूर्ण कोर्टरूम हादरलं !"
रमाकांतराव हे एका मध्यमवर्गीय कुटुंबातील कष्टाळू गृहस्थ होते. त्यांची एकुलता एक मुलगा 'प्रकाश' आणि दोन मुली 'सुनीता' व 'कविता'. रमाकांतरावांनी स्वतःच्या कष्टाने शहरात एक जुने घर आणि थोडीफार जमीन घेतली होती, ज्याची आजची किंमत साधारण १.५ करोड (दीड कोटी रुपये) होती. त्यांनी दोन्ही मुलींची लग्ने मोठ्या थाटामाटात, श्रीमंत घरात करून दिली होती. प्रकाश मात्र एका सामान्य नोकरीवर होता आणि तो आपल्या आई-वडिलांचा पूर्ण सांभाळ करत होता.
दुर्दैवाने, रमाकांतरावांना कॅन्सरचे निदान झाले आणि ते सलग ३ वर्षे अंथरुणाला खिळून होते. प्रकाश आणि त्याच्या बायकोने स्वतःचे सर्वस्व पणाला लावून वडिलांची सेवा केली. उपचारांसाठी प्रकाशने स्वतःवर २० लाख रुपयांचे कर्ज करून घेतले. या ३ वर्षांत सुनीता आणि कविता साध्या वडिलांना भेटायलाही आल्या नाहीत. "आम्हाला वेळ नाही, आमचा संसार आहे," हीच त्यांची कायमची सबब असायची.
तो संतापाचा दिवस आणि बहिणींचा दावा:
अखेर रमाकांतरावांची प्राणज्योत मालवली. प्रकाश दुःखात बुडाला होता. पण वडिलांचे १३ दिवसांचे कार्य संपते न संपते, तोच त्याच्या दारात एका वकिलाची नोटीस येऊन धडकली. ती नोटीस त्याच्या सख्ख्या बहिणींनी पाठवली होती.
नोटीसमध्ये लिहिले होते: "हिंदू वारसा हक्क कायद्यानुसार वडिलांच्या १.५ करोडच्या संपत्तीवर आमचाही समान हक्क आहे. त्यामुळे प्रकाशने आम्हाला प्रत्येकी ५०-५० लाख रुपये द्यावेत, अन्यथा घर आणि जमीन विकली जाईल!" ज्या बहिणी वडिलांच्या आजारपणात पाण्याचा थेंब द्यायला आल्या नव्हत्या, त्या आज गिधाडांसारख्या संपत्तीवर झडप घालायला आल्या होत्या. प्रकाशचे काळीज फाटले, पण नाईलाजाने त्याला कोर्टाची पायरी चढावी लागली.
तो थरारक प्रसंग आणि कोर्टातला स्फोट:
कोर्टात सुनावणी सुरू झाली. खचाखच भरलेल्या कोर्टरूममध्ये बहिणींचा वकील अत्यंत गर्वाने म्हणाला, "युवर ऑनर, कायदा मुलींना बापाच्या संपत्तीत समान हक्क देतो. त्यामुळे माझ्या अशिलांना (सुनीता आणि कविताला) या दीड कोटींच्या प्रॉपर्टीमधून त्यांचा कायदेशीर वाटा मिळालाच पाहिजे. प्रकाशने घर बळकावून ठेवले आहे.
प्रकाशला रडू कोसळले. तो हात जोडून न्यायाधीशांना म्हणाला, "साहेब, मी त्यांना वाटा द्यायला तयार आहे, पण माझ्याकडे आता एक रुपयाही नाहीये. वडिलांच्या आजारपणासाठी मी आधीच २० लाखांच्या कर्जात बुडालो आहे. हे घर विकले तर मी माझ्या बायको-मुलांना घेऊन रस्त्यावर येईन." बहिणी मात्र मागे उभ्या राहून निर्लज्जपणे हसत होत्या.
न्यायाधीशांचा 'मास्टरस्ट्रोक' आणि ऐतिहासिक निकाल:
न्यायाधीश 'देशमुख साहेब' हे अत्यंत कडक आणि हुशार होते. त्यांनी सर्व शांतपणे ऐकून घेतले. अचानक त्यांनी आपल्या टेबलावरची फाईल जोरात आपटली. संपूर्ण कोर्टरूममध्ये स्मशानशांतता पसरली.
न्यायाधीश देशमुख साहेब बहिणींकडे बघून अत्यंत करारी आवाजात म्हणाले,
"समान हक्क? अगदी बरोबर! कायदा मुलींना बापाच्या संपत्तीत समान हक्क नक्कीच देतो. पण तुम्हाला फक्त हक्क पाहिजेत, 'समान जबाबदारी' नको?"
न्यायाधीशांनी एक सीलबंद लिफाफा उघडला आणि असा खुलासा केला की बहिणींच्या पायाखालची जमीनच सरकली.
"सुनीता आणि कविता, तुम्ही दावा ठोकण्यात थोडा उशीर केलात. रमाकांतरावांनी मृत्यूच्या ३ महिने आधीच एक 'रजिस्टर्ड मृत्युपत्र' (Will) आणि एक व्हिडिओ आमच्याकडे जमा केला होता. त्यात त्यांनी स्पष्ट लिहिलंय - 'माझ्या मुलींना फक्त माझ्या पैशांवर प्रेम आहे. माझ्या आजारपणात त्यांनी मला साधं विचारलंही नाही. माझ्या मुलाने स्वतःच्या रक्ताचं पाणी करून मला जगवण्याचा प्रयत्न केला. त्यामुळे माझी ही १.५ कोटींची संपूर्ण संपत्ती मी माझ्या मुलाच्या, प्रकाशच्या नावे करत आहे. यात माझ्या मुलींना एक फुटकी कवडीही मिळणार नाही.'
हे ऐकताच दोन्ही बहिणींचे चेहरे पांढरेफटक पडले! त्यांच्या हातून दीड कोटी रुपये एका सेकंदात निसटले होते.
पण न्यायाधीशांचा न्याय इथेच संपला नव्हता. त्यांनी बहिणींना असा सणसणीत चपराक लगावला की कोर्टात उपस्थित सर्व लोक अवाक् झाले.
"तुम्हाला वडिलांच्या संपत्तीत वाटा हवा होता ना? मग आता न्यायाचा निकाल ऐका! वडिलांच्या उपचारासाठी प्रकाशवर जे २० लाखांचे कर्ज झाले आहे, ती सुद्धा वडिलांचीच 'देणी' आहेत. त्यामुळे या कोर्टाचा असा आदेश आहे की, तुम्ही दोन्ही बहिणींनी त्या कर्जातील '१० लाख रुपये' (प्रत्येकी ५-५ लाख) प्रकाशला येत्या ३० दिवसांत दिले पाहिजेत. जर हे पैसे दिले नाहीत, तर तुमच्यावर कायदेशीर कारवाई करून तुमची खाती गोठवली जातील. संपत्ती हवी असेल तर आधी बापाचं कर्ज फेडा.
संपूर्ण कोर्टरूममध्ये टाळ्यांचा कडकडाट झाला. ज्या बहिणी भावाकडून ५०-५० लाख रुपये उकळायला आल्या होत्या, त्यांनाच आता स्वतःच्या खिशातून ५-५ लाख रुपये भरावे लागणार होते.
सुनीता आणि कविता रडत रडत प्रकाशच्या पाया पडू लागल्या. "दादा, आम्हाला माफ कर, आम्हाला केस मागे घ्यायची आहे, पण आमच्याकडून ५ लाख रुपये घेऊ नकोस..." पण प्रकाशने शांतपणे हात जोडले आणि तो सन्मानाने कोर्टाबाहेर पडला. पैशांच्या हव्यासापोटी नाती विसरणाऱ्या बहिणींना कायद्याने आणि कर्माने त्यांची खरी लायकी दाखवून दिली होती.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा