आजच्या धावपळीच्या, स्वार्थी आणि डिजिटल जगात एक प्रश्न प्रत्येकाच्या मनात कधीतरी डोकावतो “मी कोणासाठी खरंच महत्त्वाचा/महत्त्वाची आहे का?” आपण अनेक लोकांमध्ये वावरतो, अनेकांशी बोलतो, नाती जपतो; पण त्या नात्यांमध्ये आपली खरी किंमत किती आहे, हे कळतच नाही. आणि ते समजून घेण्यासाठी कधी कधी एक साधा पण प्रभावी उपाय असतो थोडे दिवस शांतपणे गायब होणे.
होय, काही दिवस स्वतःला सर्वांपासून दूर ठेवून बघा. फोन, मेसेज, सोशल मीडिया सगळ्यांपासून थोडा ब्रेक घ्या. या काळात कोण तुमच्याशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न करतो, कोण तुमची चौकशी करतो, कोणाला तुमच्या अनुपस्थितीची जाणीव होते हे सगळं शांतपणे निरीक्षण करा. तेव्हा तुम्हाला समजेल की तुम्ही खरंच कोणासाठी महत्त्वाचे आहात.
आपण अनेकदा नात्यांमध्ये स्वतःहून जास्त गुंततो. समोरच्याला वेळ देतो, त्याची काळजी घेतो, त्याच्या प्रत्येक छोट्या मोठ्या गोष्टीत सहभागी होतो. पण प्रश्न असा आहे की, तोही तुमच्यासाठी तितकाच विचार करतो का? की तुम्ही फक्त त्याच्या गरजेपुरतेच आठवता?
आजच्या जगात बऱ्याच नात्यांचा पाया ‘गरज’ यावर उभा आहे. काम असेल तेव्हा फोन येतो, मदत हवी असेल तेव्हा आठवण येते, पण जेव्हा तुम्हाला कोणाची गरज असते, तेव्हा अनेकदा कोणीच दिसत नाही. अशा वेळी मनाला वेदना होतात, अपेक्षा तुटतात आणि एकटेपणाची जाणीव अधिक तीव्र होते.
म्हणूनच, स्वतःला थोडा वेळ दूर ठेवल्यावर खरी परिस्थिती स्पष्ट होते. जो माणूस तुम्हाला शोधत येतो. तुमच्याबद्दल विचारतो, तुमच्याशी संपर्क करण्याचा प्रयत्न करतो तोच तुमच्यासाठी खरा आहे. कारण त्याच्यासाठी तुम्ही फक्त ‘वेळ घालवण्यासाठी’ नाही, तर त्याच्या आयुष्याचा एक महत्त्वाचा भाग आहात.
पण इथे एक गोष्ट लक्षात घ्यायला हवी सगळ्यांकडून अपेक्षा ठेवणं चुकीचं आहे. प्रत्येकाची आयुष्याची धावपळ वेगळी असते, जबाबदाऱ्या वेगळ्या असतात. काही लोकांना तुमच्याबद्दल काळजी असते, पण ते व्यक्त करण्यात ते कमी पडतात. त्यामुळे कोणाच्या शांततेला नेहमीच दुर्लक्ष समजू नका.
तरीसुद्धा, काही नाती अशी असतात जिथे आपणच सतत प्रयत्न करत असतो आणि समोरून काहीच प्रतिसाद मिळत नाही. अशा नात्यांमध्ये आपण स्वतःला हरवतो. आपली किंमत कमी करतो. आणि शेवटी थकून जातो. म्हणूनच वेळेवर अशा नात्यांची ओळख होणं गरजेचं आहे.
जीवनात खूप लोक येतात आणि जातात, पण काहीच लोक कायमचे ठरतात. तेच लोक आपल्या सुख-दुःखात साथ देतात, आपल्या अनुपस्थितीतही आपल्याला आठवतात. अशा लोकांना जपा, कारण तेच तुमच्या आयुष्याचे खरे ‘धन’ आहेत.
आपणही स्वतःला एक प्रश्न विचारायला हवा आपण इतरांसाठी किती प्रामाणिक आहोत? आपण फक्त गरजेपुरतेच कोणाशी संपर्क साधतो का? की आपणही कोणासाठी निस्वार्थीपणे उभे राहतो? कारण नाती ही दोन्ही बाजूंनी जपली जातात.
अखेर, हा अनुभव आपल्याला एक महत्त्वाचा धडा शिकवतो स्वतःची किंमत स्वतः ओळखा. प्रत्येकाच्या आयुष्यात आपण महत्त्वाचे असूच असे नाही, आणि ते असायलाच हवे असेही नाही. पण जिथे आपण खरोखर महत्त्वाचे आहोत, तिथे स्वतःला जपा, त्या नात्यांना वेळ द्या, आणि त्यांना कधीही गृहित धरू नका.
कारण या जगात, कामाशिवाय तुमची आठवण काढणारे लोक खूप कमी असतात. आणि जे असतात, तेच तुमच्या आयुष्याचे खरे ‘आपले’ असतात.
शेवटी एवढंच म्हणावंसं वाटतं
गायब होणं म्हणजे पळून जाणं नाही, तर स्वतःची किंमत जाणून घेण्याचा एक मार्ग आहे.
आणि जेव्हा तुम्हाला ती किंमत समजते, तेव्हा तुम्ही नात्यांकडे नव्या नजरेने पाहायला शिकता.
अनुभवातून उमटलेले हे शब्द, जे प्रत्येकाने एकदा तरी स्वतःवर आजमावून पाहावेत.
©® सचिन कमल गणपतराव मुळे...
परभणी, ९७६७३२३३१५
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा