ती त्याला रेल्वेस्टेशनवर भेटली.
आपल्या मैत्रिणीला रेल्वे स्टेशनला सोडायला आली
होती.
तिला बघताच हा
तिच्या चेहऱ्यात अशाप्रकारे हरवून गेला की
जसा
भोवरा फुलाचा सुगंधात हरवून जातो.
एक
वेगळाच मोह
होता तिच्या चेहऱ्यात.
ती
जाऊ
लागली.
तो
तिच्या मागे-मागे जाऊ लागला. पण अचानक ती गर्दीत कुठे गायब झाली ते कळलंच नाही त्याला. त्याने शोधायचा खूप प्रयत्न केला पण ती काही सापडली नाही. थोड्या वेळानंतर
त्याच्या लक्षात आलं
की
आपणाला ज्या ट्रेनमध्ये बसायचं आहे
तिची वेळ
जवळ
जवळ
होत
आली
होती.
गडबडीने तो
प्लॅटफॉर्मच्या दिशेने धावला.
पण
ट्रेन निघून गेली होती.
मुलगीही गेली आणि
ट्रेनही…
काही दिवस तो तिला विसरुच शकला नाही. तिच्या आठवणीत काही दिवस तसेच गेले. तो तिला जवळजवळ विसरलाच होता की ती पुन्हा दिसली त्याला मंदीरात जाताना. चालू एस.टी. तून त्याने उडी मारली आणि कधी मंदीरात जायचे माहिती नसणाऱ्या ह्याने पहिल्यांदा मंदीरात पाय ठेवले. तिथलं वातावरण खूपच मोहक होतं. ती देवाला नमस्कार करत होती. हा ही तिच्या शेजारीच उभा राहून प्रार्थना करण्याचा आव आणत होता. तिच्याकडे चोरुन पाहत उभा होता. तिचे ते मोहक रुप पाहून त्यानेही डोळे मिटून देवाला प्रार्थना केली की माझ्या आयुष्याची साथीदार म्हणून मला हीच मुलगी मिळो. त्याने जेंव्हा डोळे उघडले तेंव्हा पुन्हा एकदा ती मुलगी निघून गेली होती. तो पुन्हा एकदा तिला शोधतच राहिला.
काही दिवस तो तिला विसरुच शकला नाही. तिच्या आठवणीत काही दिवस तसेच गेले. तो तिला जवळजवळ विसरलाच होता की ती पुन्हा दिसली त्याला मंदीरात जाताना. चालू एस.टी. तून त्याने उडी मारली आणि कधी मंदीरात जायचे माहिती नसणाऱ्या ह्याने पहिल्यांदा मंदीरात पाय ठेवले. तिथलं वातावरण खूपच मोहक होतं. ती देवाला नमस्कार करत होती. हा ही तिच्या शेजारीच उभा राहून प्रार्थना करण्याचा आव आणत होता. तिच्याकडे चोरुन पाहत उभा होता. तिचे ते मोहक रुप पाहून त्यानेही डोळे मिटून देवाला प्रार्थना केली की माझ्या आयुष्याची साथीदार म्हणून मला हीच मुलगी मिळो. त्याने जेंव्हा डोळे उघडले तेंव्हा पुन्हा एकदा ती मुलगी निघून गेली होती. तो पुन्हा एकदा तिला शोधतच राहिला.
संकलन : श्री. अर्जुन कृष्णात पाटील
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा