वाराणसी. दशाश्वमेध घाटापासून २०० मीटर अंतरावर 'बाबांचा ढाबा' आहे. मालक शंभू काका ६५ वर्षांचे आहेत. त्यांचा २८ वर्षांचा मुलगा विवेक जो बी.टेक पदवीधर आहे, ढाबा सांभाळतो. पाटीवर लिहिले आहे:
"इथे अन्न देव आहे, ग्राहक देव आहेत."
पण ढाब्याची प्रतिष्ठा कमी होत होती. गेल्या सहा महिन्यांत अन्नातून विषबाधा आणि पाण्यामुळे कावीळ अशा चार घटना घडल्या. महानगरपालिकेने नोटीस बजावली. विवेक चिंतेत होता, "बाबा, मी आरओ सिस्टीम लावली आहे, आम्ही स्वयंपाक करण्यापूर्वी भाज्या धुतो, तरीही आम्ही आजारी का पडत आहोत?"
काशीचे एक प्रख्यात संत, ८० वर्षीय स्वामी अवधेशानंद, त्याच घाटावर बसत असत. विवेक ढाब्याकडे धावत गेला, "बाबा, मला वाचवा. जर ढाबा बंद झाला, तर १२ कुटुंबे उपासमारीने मरतील."
स्वामीजी हसले, "पुत्रा, तू गाळणी लावली आहेस, पण 'मंत्र गाळणी' लावली आहेस का? अन्न आणि पाण्यात केवळ जंतूच नव्हे, तर ऊर्जाही असते. आजकाल पिकांमधील रसायने, पाण्यातील क्रोध, स्वयंपाक्याच्या मनातील ताण-या सर्व गोष्टी पोटात विष बनतात."
"उपाय?"
"महामृत्युंजय कवच. जेवण वाढण्यापूर्वी, पाण्याचा ग्लास देण्यापूर्वी, मनातल्या मनात एकदा म्हणा:
"। ॐ त्र्यम्बकं यजामहे सुगंधिम् पुष्टिवर्धनम्।
उर्वारुकमिव बंधनान् मृत्योर्मुक्षीय मा'अमृतात्।"
मग फुंकर मारा. अन्न अमृत आहे, पाणी जीवनदायी आहे." हा शिवाचा 'अँटीव्हायरस' आहे."
प्रकरण २: पहिला प्रहार, पहिला चमत्कार
विवेकला संस्कृत येत नव्हतं. तो यूट्यूबवरून शिकला. पहिला दिवस. दुपारचे १२ वाजले होते.
पहिली गिऱ्हाईक-सरला आंटी, केमोथेरपी घेणारी एक रुग्ण. अशक्त, काहीही पचवू न शकणारी.
विवेकने स्वयंपाकघरात आपलं ताट मांडलं -डाळ, पोळी आणि भाजी. त्याने ताटावर हात ठेवला, डोळे मिटले, एकदा महामृत्युंजय म्हटला आणि पाण्याच्या ग्लासावर हलकीशी फुंकर मारली.
सरला आंटींनी दोन वर्षांत पहिल्यांदाच अख्खी पोळी खाल्ली. संध्याकाळी त्या म्हणाल्या,
"बाळा, मला उलटी झाली नाही." मला अधिक शक्तीशाली वाटले."
दुसऱ्या दिवशी, रामू नावाचा एक रिक्षाचालक आला- तो क्षयरोगाचा रुग्ण होता आणि खोकत होता. विवेकनेही तसेच केले. एका आठवड्यातच रामू पुन्हा रिक्षा चालवू लागला. तो म्हणाला,
"भाऊ, तुमच्या खानावळीतील पाणी औषधासारखे आहे."
पंधरा दिवसांच्या आत, खानावळीचे नाव बदलून "महामृत्युंजय भोजनालय" असे ठेवण्यात आले. तिथे रांग लागायला सुरुवात झाली.
प्रकरण ३: विज्ञान काय सांगते?
बीएचयू (BHU) मधून डॉ. मिश्रा संशोधन करण्यासाठी आले. "विवेक, मी नास्तिक आहे. एक मंत्र जीवाणूंना कसा मारू शकतो?"
विवेक म्हणाला, "साहेब, कृपया याची चाचणी करा."
डॉ. मिश्रा यांनी दोन नमुने घेतले:
अ: सामान्य मसूर डाळ
ब: महामृत्युंजय मंत्राचा जप करून फुंकलेली मसूर डाळ
प्रयोगशाळेचा अहवाल:
- अ: जीवाणूंची संख्या १.२ लाख/ग्रॅम
- ब: जीवाणूंची संख्या ८ हजार/ग्रॅम. पाण्याचा पीएच (pH) सुद्धा ७.६ ते ८.२ होता—पाणी जितके जास्त अल्कधर्मी, तितके ते अधिक आरोग्यदायी असते.
डॉ. मिश्रा चकित झाले. "कसे?"
स्वामीजी आत आले आणि म्हणाले, "डॉक्टर, याला 'ध्वनी उपचार' म्हणतात. महामृत्युंजय, ३२ अक्षरे, ७.८३ हर्ट्झ वारंवारता - पृथ्वीच्या 'शुमन अनुनादा'च्या (Schumann resonance) समान. ही वारंवारता पाण्याच्या रेणूंची रचना बदलते. जपानी शास्त्रज्ञ डॉ. इमोटो यांनी सिद्ध केले आहे की चांगल्या शब्दांनी पाण्याचे सुंदर स्फटिक तयार होतात." आमचा मंत्र ५,००० वर्षे जुना 'जल संस्कार' आहे."
"तुमचं म्हणणं काय आहे?"
"याचा अर्थ असा की, बाळा, तू फक्त अन्न गरम करत नाहीयेस, तर तू त्यात ऊर्जा भरत आहेस. हा घास आता 'सुगंधिम पुष्टीवर्धनम्' आहे - सुगंध अधिक पुष्टी म्हणजे पोषण. आणि 'मृत्योर्मुक्षीय मामृतात्' -मृत्यूच्या बंधनातून मुक्ती देतो आणि अमृत देतो."
प्रकरण ४: जेव्हा संपूर्ण शहर ढाल बनते
३ महिन्यांनंतर. वाराणसी महानगरपालिकेचा नवीन नियम: "सर्व ढाबे, हॉटेल्स आणि शाळांनी माध्यान्ह भोजनात अन्न आणि पाणी देण्यापूर्वी एकदा महामृत्युंजय मंत्राचा जप करणे बंधनकारक आहे."
विरोध झाला-"हे धार्मिक आहे!"
डीएम म्हणाले, "हे धार्मिक नाही, हा 'अन्न सुरक्षा प्रोटोकॉल' आहे. बीएचयूचा अहवाल बघा." जिथे मंत्राचा जप केला गेला, तिथे अन्न विषबाधा ७० टक्क्यांनी कमी झाली. सरकारची पैशांची बचत होईल."
परिणाम:
१. काशी कर्करोग रुग्णालय: रुग्णांना मंत्र-प्रज्वलित अन्न दिले जाते. बरे होण्याचे प्रमाण २२% अधिक वेगाने वाढते.
२. प्राथमिक शाळा: टाकीवर ध्वनीक्षेपक. सुट्टी होण्यापूर्वी मुले एकदा एकत्र मंत्रोच्चार करतात. पोटदुखीसाठीची रजा बंद करण्यात आली आहे.
३. तुरुंग: कैद्यांनी स्वयंपाकघरात काम करण्यास सुरुवात केली. तुरुंग रक्षकाने सांगितले, "भांडण ५०% कमी झाले." "तो मंत्र काय म्हणतो हे मला माहीत नाही, पण तो रागाचे पाण्यात रूपांतर करतो."
विवेकचा ढाबा आता एक "अन्न आणि औषध केंद्र" बनला आहे. फळ्यावर लिहिलेले आहे:
"येथे, आम्ही कॅलरीज नव्हे, तर जीवनदायी ऊर्जा देतो."
---
अध्याय ५: घरोघरी नियम
स्वामीजींचे "५-सेकंद कवच" नियम—मुलांपासून ते वृद्धांपर्यंत:
केव्हा, काय करावे, का?
जेवण्यापूर्वी, आपला हात ताटावर ठेवा. मनातल्या मनात एकदा महामृत्युंजय मंत्राचा जप करा. हलकेच फुंकर मारा. अन्नाचे 'रसायन आणि कर्म' दोन्ही शुद्ध होतात. "पुष्टिवर्धनम्" सक्रिय होते. |
पाणी पिण्यापूर्वी, ग्लास दोन्ही हातांनी धरा. एकदा 'मामृतात्' चा जप करा. मग प्या. पाणी 'मामृतात्'—अमृत बनते. शरीराचा ७२% भाग पाणी आहे, जे डीएनएवर थेट परिणाम करते.
मुलाला दुपारचे जेवण देताना, आई जेवणावर फुंकर मारते. | आईची ऊर्जा + मंत्र = 'दुहेरी कवच'. शाळेत शिळे अन्नसुद्धा ताजे लागते. |
आजारी व्यक्तीला औषध देताना - औषध/अन्नावर मंत्र वाचा. औषध + मंत्र = "सुगंधिम" - कमी दुष्परिणाम, दुप्पट परिणाम.
महत्त्वाची गोष्ट:
१. उच्चार महत्त्वाचा नाही, भावना महत्त्वाची आहे. जर तुम्हाला "त्र्यंबकम" चा उच्चार करता येत नसेल, तर म्हणा "हे शिव रक्षा करो." शिव ती भावना ओळखतो.
२. वेळ: ५ सेकंद. तुमच्या मोबाईल फोनवर स्क्रोल करण्यापेक्षाही जलद.
३. धर्म: शिव म्हणजे "वैद्यनाथ" - प्रत्येकाचा डॉक्टर. हा मंत्र एक रुग्णालय आहे, मंदिर नाही.
अध्याय ६: २०३० - एका कौरकडून क्रांती
३ वर्षांनंतर. विवेक आता "अण्णा-ऋषी" म्हणून ओळखला जातो. १२ राज्यांमधील २००० ढाबे "महामृत्युंजय प्रमाणित" आहेत. जागतिक आरोग्य संघटनेचे (WHO) एक पथक काशीला आले. अहवाल. वाचा:
"वाराणसी मॉडेल: मंत्र-आधारित अन्न शुद्धीकरणामुळे पचनसंस्थेचे आजार ४३% ने कमी होतात. खर्च = शून्य."
डॉ. तृप्ती भंडारी, ॲक्युप्रेशर थेरपिस्ट आणि ब्युटिशियन
स्वामीजी ८३ वर्षांचे झाले. आपल्या अंतिम प्रवचनात ते म्हणाले:
"पुत्रा, आपल्या ऋषीमुनींनी लय शोधली, प्रयोगशाळा नाही. अन्न हे ब्रह्म आहे, पाणी हे जीवन आहे. पण कलियुगात, दोन्ही दूषित झाले आहेत. महामृत्युंजय हे रीसेट बटण आहे. जेव्हा तू त्यावर फुंकर मारतोस, तेव्हा ५,००० वर्षे जुना अँटीव्हायरस सक्रिय होतो. मग, घास नव्हे, तर ढाल. थेंब नव्हे, तर शरीर."
हर हर महादेव.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा