|| विठोबा गाभाऱ्यात उभा असतो.
|| शांत, काळजीत, भक्तांच्या ओढीने भरलेला.
|| शांत, काळजीत, भक्तांच्या ओढीने भरलेला.
|| बाप घराच्या दारात उभा असतो.
|| शांत, काळजीत, आपल्या पोरांच्या भविष्याने भरलेला.
|| विठोबाला हजारो लोक 'पंढरी'ला शोधायला जातात,
|| पण आपल्या घरात, आपल्याच सावलीत,
|| एक 'न बोलणारा विठोबा' वर्षानुवर्षं
|| आपल्यासाठी उभा असतो.
|| बाप देव नाही.
|| पण देवासारखं काहीतरी त्याच्यात नक्कीच असतं.
|| तोही,
|| नाम नाही घेत, पण कर्तव्य मात्र जपतो.
|| तोही,
|| हात जोडून मागत नाही,
|| पण स्वतःचं सारं काही देतो.
|| तोही,
|| वारी करत नाही,
|| पण रोजची धावपळ हेच त्याचं तीर्थ.
|| घरात शांत बसलेला बाप,
|| काहीच न बोलता,
|| प्रत्येकाच्या गरजांवर लक्ष ठेवतो.
|| म्हणून वाटतं —
|| ‘हा माणूस नाही.
|| घरातला विठोबाच आहे.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा