"डॉक्टर, २० पैकी १९ अँटीबायोटिक्स या मुलीवर काम करत नाहीत. आता काय करायचं?" 😰
(आज माझ्या हातातला तो रिपोर्ट बघून मला डॉक्टरी पेशाची भीती वाटली, पण त्याहून जास्त राग त्या 'शाळेचा' !)
आज हॉस्पिटलमध्ये आलेली ती १० वर्षांची चिमुरडी वेदनेने कळवळत होती.
तिला लघवीचा गंभीर संसर्ग (Severe UTI) झाला होता.
पण खरी भीती तिथे नव्हती. ❌
खरा धोका हा होता की, तिच्या शरीरातील बॅक्टेरिया आता 'सुपरबग' (Superbug) बनले होते. साध्या गोळ्या-औषधांचा त्यांच्यावर काहीच परिणाम होत नव्हता. तिला आता हॉस्पिटलमध्ये ॲडमिट करून उरलेले शेवटचे 'हाय पॉवर' इंजेक्शन देण्याशिवाय माझ्याकडे पर्याय नव्हता.
मी तिला जवळ घेतलं आणि विचारलं, "बाळा, तू पाणी का पीत नाहीस? तहान लागत नाही का?"
तिने जे उत्तर दिलं, ते ऐकून कोणत्याही पालकाला राग येईल.
ती घाबरत म्हणाली:
"काका, पाणी प्यायलं की 'सु' येते. आणि चालू तासात टीचर जाऊ देत नाहीत. ओरडतात. म्हणतात - 'ब्रेक मध्ये जा'. म्हणून मी पाणीच पीत नाही."
विचार करा...
शाळेच्या त्या ४० मिनिटांच्या 'शिस्ती'पायी, त्या जीवाने स्वतःच्या किडनीचा बळी दिला होता!
🛑 पालकांनो, धोक्याची घंटा ओळखा:
वाहत्या पाण्यात कधीच घाण साचत नाही, पण साचलेल्या पाण्याचं डबकं झालं की तिथे किडे होतात.
जेव्हा तुमचं मूल शाळेत लघवी रोखून धरतं, तेव्हा पोटात त्या लघवीचं 'डबकं' होतं, जिथे बॅक्टेरिया मजबूत (Resistant) होतात.
शाळेने ‘सु‘ ला जाऊ नये या करता दार बंद केलं, आणि आजाराचं दार उघडलं!
तुम्हाला पुरावा हवाय?
आज संध्याकाळी मुलांची चेक करा. 🎒
जर पाण्याची बाटली जशीच्या तशी भरलेली परत आली असेल, तर समजून जा— तुमचं मूल 'शिस्त' पाळतंय, पण आतून शरीर पोखरतंय.
उपाय काय? (आताच हे ३ नियम करा):
१. मुलांना ताकद द्या: त्यांना सांगा— "टीचर रागावल्या तरी चालतील, पण तुला सु आली की जायचंच! मी मॅडमशी बोलेन." तुमचा हा एक शब्द त्यांची भीती घालवू शकतो.
२. वॉटर बेल (Water Bell): केरळमध्ये शाळेत ३ वेळा घंटा वाजते, फक्त पाणी पिण्यासाठी. आपल्या शाळेत हे का नको? 🔔
३. उद्याची सकाळ: उद्या बाटली भरताना हा लेख आठवा. बाटली भरलेली परत येणं म्हणजे शिस्त नाही, तो 'आजाराचा सिग्नल' आहे.
त्या मुलीला सलाईन लावताना तिचे डोळे पाणावले होते. 😢
तिच्या त्या वेदनेला तिची चूक कारणीभूत नव्हती... कारणीभूत होती आमची 'जीवघेणी शिस्त'.
शिस्त महत्त्वाची आहे, पण ती किडनीच्या मोबदल्यात नको.
मुलांना पाणी पिऊ द्या, त्यांना 'सु' करू द्या... त्यांना जगू द्या...
ही पोस्ट आताच तुमच्या 'शाळेच्या पालकांच्या व्हॉट्सॲप ग्रुपवर' (School Parents Group) तसेच इतर पालकांना नक्की फॉरवर्ड करा. कदाचित तुमच्या एका शेअरमुळे एखाद्या बाळाची किडनी वाचू शकेल. 🙏
🩺 डॉ. सुजित भरत पाटील
(तुमच्या मुलांचा डॉक्टर), पुणे.
(मला माहित आहे की अनेक शिक्षक अतिशय संवेदनशील असतात आणि मुलांची काळजी घेतात. हा लेख त्या चांगल्या शिक्षकांसाठी नसून, त्या 'जुन्या आणि चुकीच्या' पद्धती वापरणाऱ्या सिस्टीमसाठी आहे.)
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा