निवृत्तीनंतर,
नोकरी नाही,
न ठरलेली दिनचर्या,
आणि एक शांत घर
जिथे आता केवळ शांततेचा आवाज घुमतो.
शेवटी मी माझ्या खऱ्या अस्तित्वाला ओळखू लागलो आहे।
नोकरी नाही,
न ठरलेली दिनचर्या,
आणि एक शांत घर
जिथे आता केवळ शांततेचा आवाज घुमतो.
शेवटी मी माझ्या खऱ्या अस्तित्वाला ओळखू लागलो आहे।
मी कोण आहे?
मी बंगले बांधले,
फार्महाऊस उभे केले,
मोठ्या-छोट्या व्यवसायांत गुंतवणूक केली,
तरीही आज
स्वतःला चार भिंतींच्या आत बंदिस्त वाटतं।
सायकलपासून मोपेड,
मोपेडपासून बाईक, बाईकपासून कार —
गती आणि शान यांचा पाठलाग करत राहिलो —
आज मात्र हळूहळू चालतो,
तेही एकटाच, खोलीच्या आत।
निसर्ग हसून म्हणाला,
"कोण आहेस तू, प्रिय मित्र?"
मी उत्तर दिलं,
"मी… फक्त मी आहे।"
मी राज्यं पाहिली, देश पाहिले, खंड पायाखालून घातले,
पण आज माझ्या प्रवासाचं अंतर
फक्त ड्रॉइंगरूम ते स्वयंपाकघर इतकंच उरलं आहे।
संस्कृती आणि परंपरा शिकलो,
पण आता फक्त एवढंच वाटतं
की आपल्या कुटुंबालाच नीट समजावं।
निसर्ग पुन्हा हसला,
"कोण आहेस तू, प्रिय मित्र?"
मी म्हणालो,
"मी… फक्त मी आहे।"
कधी वाढदिवस, साखरपुडे, लग्न
धूमधडाक्यात साजरे केले.
आज भाजीसाठीही नाणे मोजावे लागतात।
कधी गायींना, कुत्र्यांना अन्न घातलं,
आज स्वतःचं जेवणही कठीण वाटतं।
निसर्गाने पुन्हा विचारलं,
"कोण आहेस तू, प्रिय मित्र?"
मी उत्तर दिलं,
"मी… फक्त मी आहे।"
सोनं, चांदी, हिरे, मोती लॉकरमध्ये शांत झोपलेत.
सूट-ब्लेझर अलमारीत टांगलेत,
जणू न स्पर्शलेली स्वप्नं आता
मी मऊ कापसाच्या कपड्यांत जगतो,
सोपं आणि मोकळं.
मी मऊ कापसाच्या कपड्यांत जगतो,
सोपं आणि मोकळं.
कधी इंग्रजी, फ्रेंच, हिंदी भाषांवर प्रभुत्व होतं .
आता आईच्या भाषेत वाचताना
सर्वांत मोठा सुकून मिळतो.
कधी कामासाठी अनंत प्रवास केले,
आज त्या नफा-तोट्यांचा
फक्त आठवणींतच हिशोब करतो.
व्यवसाय केला, कुटुंब वाढवलं, संबंध जपले,
पण आज सर्वांत प्रिय सखा
तो शेजारी आहे
जो हसून विचारतो, "कसे आहात?"
कधी नियम पाळले,
शिकण्यात सर्वोत्तम ठरलो.
पण आता जाऊन समजलं
की खरंच महत्त्वाचं काय आहे.
जीवनाच्या चढ-उतारांनंतर
एका शांत क्षणात माझ्या आत्म्याने मला सांगितलं:
आता पुरे झालं…
तयार हो,
अरे प्रवासकर…
शेवटच्या प्रवासाची वेळ झाली आहे…
निसर्ग मृदू हसत पुन्हा विचारतो,
"कोण आहेस तू, प्रिय मित्र?"
आणि मी उत्तर देतो:
"हे निसर्गा, तू म्हणजेच मी आणि मी म्हणजेच तू।
कधी आकाशात उडालो,
आज जमिनीला प्रेमाने स्पर्श करतो
माफ कर, मला अजून एक संधी दे जगण्याची…
पैसा कमावणारी यंत्र बनून नव्हे,
तर एक खरा माणूस बनून
मूल्यांसह, कुटुंबासह, प्रेमासह।"
आज जमिनीला प्रेमाने स्पर्श करतो
माफ कर, मला अजून एक संधी दे जगण्याची…
पैसा कमावणारी यंत्र बनून नव्हे,
तर एक खरा माणूस बनून
मूल्यांसह, कुटुंबासह, प्रेमासह।"
🌷🌸 सर्व ‘ज्येष्ठ नागरिकांना’ प्रेम, शक्ती आणि शांततेच्या शुभेच्छा!🌷🌸
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा