एका माणसाने आपली कार रस्त्यावर कडेला पार्क केली
आठ दिवस झाले तरी त्या कारला कुणीही हात लावला नाही.
आठव्या रात्री कारचा दरवाजा उघडून लावताना काहीतरी झालं आणि त्याच्याकडून कारच्या खिडकीची काच फुटली
नवव्या दिवशी तो ट्रेनने तो दुसर्या गावाला गेला आणि संध्याकाळी परत आला
बघतो तर काय?
त्या काच फुटलेल्या कारचे एकेक भाग लोकांनी काढून नेले होते
कुणी गाडीतली म्युझिक सिस्टम चोरली तर कुणी टायर काढून नेले तर काहींनी समोरचे बॉनेट उघडून इंजिन पार्ट्स देखील पळवून नेले होते
जो पर्यंत कार बंद होती तोपर्यंत तिला कुणीही हात लावला नव्हता
पण जशी त्याची काच मोडलेली दिसली तसे संधीसाधू लोक त्यावर तुटून पडले
ह्या वृत्तीला “ब्रोकन विंडो थेअरी” म्हणतात. आणि माणसांच्या अशा वागण्याच्या (गैरफायदा घेण्याच्या) मनोवृत्तीला "ब्रोकन विंडो सिंड्रोम" असा म्हणतात.
कुठेतरी छोटासा फॉल्ट दिसला की अनेक लोक त्याचा गैरफायदा घेतात.
(ह्याच कारणाकरता समाज एकसंध राहणे आणि त्याहीपेक्षा तो दिसणे महत्वाचे आहे. नाहीतर इतर लोक समाजातील भेदांचा किंवा त्रुटींचा लगेच फायदा घेतात)
माणसांच्या बाबतीत हेच खरे आहे ना?
जरा कुठे कुणी मानसिक दृष्ट्या कमजोर दिसला किंवा तुटलेला/खचलेला दिसला की बाकीचे त्याचा गैरफायदा घ्यायला टपलेले असतात.
(लेखक सलीम खान म्हणतात, “आसूं आए तो खुद पोंछलो, अगर पोंछने के लिए लोग आएंगे तो सौदा करेंगे”)
म्हणुन देवा
आतून तुटलात, अगदी कोलमडून पडलात, तरी लोकांना सांगत बसू नका. कुणालाही दाखवू नका. गैरफायदा घेतील.
(जशी काच तुटलेली कार मेकॅनिककडे दुरुस्त होते! त्याचप्रमाणे प्रत्येकाच्या मनाचा एक मेकॅनिक असू शकतो ना? कुणीतरी मित्र, मैत्रीण, नवरा, बायको, सायकॉलॉजिस्ट वगैरे वगैरे. त्याच्याकडून तुमचे मन रिपेअर करून घ्यायचं!)
✍️ विक्रम इंगळे
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा