सुमित मीराला बघायला गेला. अगदी पारंपारिक पद्धतीने चहा पोह्यांचा कार्यक्रम ठरलेला. मीरा समोर बसली असताना आतमधून पडद्यामागून कोणीतरी डोकावून बघत होतं. सुमितची नजर पडली. तीही गोड हसली आणि पहिल्या नजरेचं प्रेम म्हणतात तसेच काहीतरी. झालं त्याच्या मनात तिची खट्याळ हसरी छवी घर करून गेली. दोन दिवस झालेत पण डोळयांपुढे सारखी तीच दिसायची. स्थळ लक्षात आलं का? म्हणून आईने त्याला तीन चार वेळा विचारले पण तो सारखी टाळाटाळ करत होता. मुलीकडच्यांना निरोप द्यायचं काय सांगायचं ? आता मात्र उत्तर देणे गरजेचं होतं. त्यानी आईला शेवटी सांगून टाकलं. मला ती आतून डोकावून बघत होती ती पसंत आहे. आईने डोक्यावर हात ठेवला,
"अरे राजा कोणाविषयी बोलतोय तू ,आपण मीराला बघायला गेलेलो आणि तू कोणाला पसंत केलंस ? मला वाटतं तू जिला बघितलं ती मिराची धाकटी बहीण असावी,' राधा ' पण त्या लोकांना काय उत्तर देणार आम्ही? आई तू एकदा बाबांशी बोल माझ्यासाठी. बरं बघते मी ,म्हणून आई स्वयंपाकाला लागली. सुमीतच्या हृदयावर तिच्या निखळ हास्याचं प्रतिबिंब उमटलेलं होतं. अगदी देवानी वेळ काढून कोरीव शिल्प बनवावं तशीच होती राधा. कदाचित तिच्या सौंदर्याने सुमितला मोहिनी घातली असावी. आईने सगळं बाबांच्या कानावर घातलं. पण त्यांच्या तत्वाला हे पटत नव्हतं. तरीही सुमितच्या खुशीसाठी ते बोलायला तयार झाले. त्यांनी फोन करून भेटायचा दिवस घेतला. सुमित आई बाबा राधाचा हात सुमीत साठी मागायला गेले. सुरुवात कशी करावी कळत नव्हते. आतमध्ये मीराला वाटलं होकार द्यायला आलेत म्हणून तीही खुश होती, राधा तिला खट्याळपणे चिडवत म्हणाली,
"काय मग मीरा सुमित गोडबोले. एका भेटीतच काळीज चोरी झालं का?? मीरा लाजली. इतक्यात बाहेरून कसला तरी आवाज आला मीरा हॉलच्या खिडकीजवळ जाऊन ऐकू लागली. तर आलेले पाहुणे जातांना दिसले. मिरा चे बाबा जाम चिडलेले होते. नेमकं काय झालं हे कळत नव्हतं.
ते लोक परत गेले. मीराला कळायला मार्ग नव्हता. तिचा चेहरा पडला. काय झालं विचारणार तरी कसं ? तिचा लहान भाऊ चहाचा ट्रे घेऊन गेलेला तो तिथेच होता. ट्रे परत आणल्यावर मीरानी त्याला तिच्या खोलीत बोलावले .
आणि काय झालं ? म्हणून चौकशी केली. अनुप नि घडलेला सगळा प्रकार सांगितला. त्या सुमित दादाला म्हणे राधा ताई आवडली. तिच्याशी लग्न करायचं म्हणतो तो म्हणून काका चिडले. त्यांना सांगितलं कि राधा ताई. धाकटी नसून थोरली आहे आणि एक वर्षांपूर्वीच तिचा घटस्फोट झाला. मीरानी उत्सुकतेने विचारले
मग काय म्हणाले ते?
काहीच नाही. परत गेले.
राधा रडायला लागली. मला माफ कर मीरा. माझ्यामुळे सगळं घडलं. मी खरच अपशकुनी आहे. मी तर तुला बघायला कोण आलं म्हणून सहज डोकावले आणि .....आई बाबांना ....कसं सामोरी जाऊ .....काय म्हणतील ते मला लहान बहिणीच्या जीवनात विष कालवलं....
अग ताई तू नकोस मनाला लावून घेऊ ....यात तूझी चुकी नाही आणि त्याचीही नाही ....मीराने राधाला कसेबसे समजावले ....
दुसऱ्या दिवशी सुमित मीराला भेटायला तिच्या कॉलेजमध्ये गेला. ती येतांना दिसली त्यानी हात दाखवून हाय असा
इशारा केला .जास्त आढेवेढे न घेता तीही त्याच्या दिशेने आली .....तुम्ही इथे ....त्यानी स्पष्टच सांगितलं ,
" मला तुमच्याशी बोलायचं आहे , आधी मी तुमची माफी मागतो. मला तुमची बहीण अगदी मनापासून आवडली
"तिने लगेच वाक्य पूर्ण केलं ,पण ती घटस्फोटित आहे म्हणून तुम्ही आल्या पाऊली परत गेलात .....असच ना !
नाही असं अजिबात नाही. मी अजूनही लग्नाला तयार आहे. पण माझे बाबा जुन्या विचारांचे. त्यांचं मन वळवायचा
मी प्रयत्न करतो .... तुमची पण मदत हवी आहे मला ......हे पत्र राधाला द्याल का ? त्यानी पत्रात त्याच्या घायाळ मनाची अवस्था रेखाटली होती ......तिने पत्र घेतले आणि घरी आल्यावर राधाला दिले .....राधाला परत लग्न करायची इच्छा नव्हती .....पण मीराने तिला समजावले .....तिच्या आई आणि बाबाना एकच चिंता आहे .....ती म्हणजे राधाचं पुढे भविष्य काय ? निदान त्यांचा विचार करून तरी तू होकार दे .....मान्य आहे तुझं पाहिलं लग्न फसलं ......पण ताई सुमित खूप चांगला आहे .....रूढी ....परंपरा ....समाज हि सगळी बंधने झुगारून तो तुझी वाट बघतोय .....तो खूप आनंदात ठेवेल तुला .....कदाचित ईश्वरानेच पाठवलाय त्याला .....आतापर्यंत खूप दुख्ख भोगलंय तू .....म्हणून प्रेमाची फुंकर घालून .....सर्व वेदना शमवायला .... सुमित आलाय ......
आईने पान वाढली सुमित आणि बाबांना आवाज दिला. कोणीच कोणाशी बोलत नव्हतं .....शेवटी आईने विषय काढला ,
"उदयाला त्या गोखलेंची मुलगी बघायला किती वाजता जायचं आहे? " सुमितने हातातला घास परत पानात ठेवला आणि सरळ खोलीत गेला.....बाबा आईवर चिडले तुझ्या लाडानी हट्टी बनलाय तो .....बरं वाईट काय ....काहीच विचार न करता ....म्हणतो तिच्याशीच लग्न करायचं आहे ....अहो लोक काय म्हणतील .....एकुलता एक मुलगा आपला .....त्याचा प्रत्येक हट्ट मी पूर्ण केला ....पण हे शक्य नाही ....एका घटस्फोटित मुलीशी सुमीतच लग्न मी लावून देणार नाही म्हणजे नाही .....
आई ताट घेऊन सुमितच्या खोलीत आली .....आणि त्याला समजावू लागली ....अरे तिच्यापेक्षाही सुंदर मुली आहेत. तू तिचा विचार सोड. नवरा बायकोची कुरबुर चालतेच म्हणून काय असं कोणी तडकाफडकी घटस्फोट घेतं का? आईच्या बोलण्यावर सुमित चिडला,
" आई तू एक स्त्री असून असं बोलतेस तिच्या बाबांनी काय सांगितलं. ती केवळ नवराबायको मधील कुरबुर. नव्हती. त्यानी राधाला जीवे मारण्याचा प्रयत्न. केला आणि मी फक्त तिच्या सौंदर्यावर भाळून निर्णय घेतला असं अजिबात नाही. माझ्या मनानी मला कौल दिला. मी निर्णय बदलणार नाही.
आज एक महिना होत आला. सुमित कोणत्याच स्थळाला पसंती देत नव्हता. बायको नावाच्या फ्रेममध्ये त्याला राधाच हवी होती. सकाळी त्यानी बाबांना बँकेत सोडले आणि तो ऑफिसला गेला. बाबांना काही पैसे फिक्स करायचे होते. त्यांनी तिथल्या मॅडम कडून फॉर्म घेतला आणि त्यांना अचानक चक्कर आली ते खाली कोसळणार इतक्यात त्या टेबलावरच्या मॅडमनी त्यांचा हात धरून सोफ्यावर बसवले ..लगेच तिथल्या प्युन ला आवाज देऊन साखर पाणी मागवले. चमच्याने एक एक घोट तोंडात टाकू लागली. आता बाबांना बरं वाटलं ....ते जरा टेकून बसले तिनेच फॉर्म भरून दिला. घरी फोन करून कोणाला तरी बोलवा. मला नंबर सांगा मी फोन लावते. तिचं बोलणं खूप सुखद वाटत होतं. नाही तशी गरज नाही बरं वाटतंय आता
मी जाईन ...म्हणून ते निघाले.
कधीही बँकेत आले कि बाबा तिला भेटायचे. ती चारचौघीसारखी नव्हती. एका क्षणात परक्यालाही आपलं बनवणारा गोडवा तिच्या स्वभावात होता. नखोशिखांत सौंदर्याची खान असूनही जराही घमंड नव्हते. बाबांनी एकदा तिच्या नकळत फोटो काढला आणि आईला दाखवला. फोटो बघून आईचे डोळेही दिपले. .मी ज्या बँकेत जातो तिथे हि काम करते मागे मला चक्कर आली तेव्हा ह्याच मुलीने मदत केली .....खूप गोड आणि लोभस आहे ....एकदा हीचा फोटो सुमितला दाखव आणि विचार त्याला .....हिच्यापेक्षा सुंदर मुलगी त्याला मिळणार नाही .....
रात्री जेवण आटोपल्यावर आईने कसाबसा विषय काढला .....सुमित त्या मुलींसाठी तू तुझ्या आईबाबांना या वयात दुख्ख देतोय .....अरे थोडातरी आमचा विचार कर ....ह्यांना एक मुलगी खूप आवडली ....तुझ्यासाठी तिच्यापेक्षा छान मुलगी नाही मिळणार ....
तिचा फोटोही आहे .....बाळा एकदा बघून तर घे ....माझ्यासाठी .....सुमित विनवण्या केल्यावर फोटो बघायला तयार झाला .......आणि हे काय आश्चर्य .....फोटोतली मुलगी दुसरी तिसरी कोणी नसून पहिल्या नजरेत प्रेमात पाडणारी त्याचं काळीज चोरणारी राधा होती ......मनातला आनंद त्यांनी चेहऱ्यावर अजिबात येऊ दिला नाही .....आणि हि कोण म्हणून आईला विचारले .....आईने घडलेली हकीकत सांगितली .....सुमितच्या सगळं लक्षात आलं कारण बाबांनी राधाला बघितलं नव्हतं .....त्यांनी आईला तंबी दिली आधी तू बाबांकडून वचन घे .....हिच्यानंतर मी कोणतीच मुलगी बघणार नाही ....तुमच्या आनंदासाठी मी मुलगी बघायला तयार आहे .....तुम्हाला माझं लग्नच लावायचं आहे तर तर करिन मी तुमची इच्छा पूर्ण ......
सुमितने बाईक काढली आणि सरळ गावाच्या वेशीबाहेर टेकडीवर गेला .....आतापर्यंत मनात लपवलेला आनंद जोरानी ओरडून व्यक्त केला .....राधा$ $$$$" आय लव्ह यु "$$$$
दुसऱ्या दिवशी बाबा सुमितला तिला बघायला बँकेत घेऊन गेले .....तिच्या टेबलाजवळ जाऊन तिला बाबांनी आवाज दिला बेटा माझं एक काम आहे तुझ्याकडे ....तिने वर बघितले .....समोर सुमितला बघून तिची स्पंदन वाढली .....प्रथमच दोघेही समोरासमोर आलेले होते ......तसं हे सगळं मी तुझ्या बाबांशी बोलायला पाहिजे .....ते बोलेल च पण त्या आधी तुला विचारावं म्हटलं ......मला तू माझ्या मुलासाठी "कुलवधू" म्हणून पसंत आहे .....मला तुझ्या बाबांचा पत्ता आणि नंबर हवाय .....ती जरा घाबरली .....काका माझ्या बाबांचं नाव रमाकांत देव...मी राधा त्यांची थोरली मुलगी .....
बाबा कसला विचार करताय .....आता तुम्ही पसंत केलय हिला ......बघा तुम्हालाही तिने मोहात ,पाडलं ना !!!! काय कमी आहे तिच्यात .....हेच ना ....ती घटस्फोटित आहे .....त्यात तिची काय चूक .....आणि तुम्ही मला वचन दिलय ......बाबांनी मोठा श्वास घेतला .....सुमितच्या पाठिवर थाप दिली ....तू बोल हिच्याशी मी बाहेर आहे ....म्हणून निघून गेले .....
राधाला कळत नव्हतं काय बोलावं .....तिने त्याला एकच प्रश्न विचारला
" असं काय बघितलं तुम्ही माझ्यात ",सुमितने हसून उत्तर दिलं......
.ते मला माहित नाही पण पहिल्या नजरेतच तू माझं काळिज चोरलस आणि मी तुझ्या प्रेमात पडलो. तुझा होकार समजू. होशील ना गोडबोलेंची कुलवधू. राधाने गोड हसून होकार दर्शवला. सुमितच्या बाबांनी रमाकांत यांना राधासाठी मागणी घातली लेकीचा नव्याने संसार फुलतोय .....एका बापाला यापेक्षा मोठा आनंद कोणता असणार.
ना डेटिंग.....ना चॅटिंग.....खरं म्हणजे प्रेमात पडायला रोज रोज भेटलं पाहिजे. खूप खूप बोललं पाहिजे. हा समजचं चुकीचा. केवळ सहवास म्हणजे प्रेम नव्हे. काही न बोलता एकमेकांना डोळ्यांची भाषा समजते ते म्हणजे 'प्रेम 'गर्दीतही त्याला तिच्या हृदयाचा आवाज येतो ते म्हणजे ' प्रेम ' दूर राहूनही ती व्यक्ती आपल्या आसपासच असते ते म्हणजे ' प्रेम '
कसं आहे ना ! एका क्षणातही परकं माणूस आपलं होऊन बसतं ...
लाईफ हे असच असतं.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा