डोक्यावर रणरणतं ऊन त्यातही लक्ष्मीच पाऊल झपाझप चालत होते.. काबाडकष्ट करत असे लक्ष्मी उन्हातान्हाची पर्वा न करता शेतावर जाई. मर मर काम करी पण कधीही तिच्याकडे पाहून ती दमलेली वाटत नसायची. वयात आली असताना आई मेली पण तरीही निर्लज्जपणे बापाने दुसरी बायको केली आणि त्या दिवशी पासून लक्ष्मीचे घरात हाल होऊ लागले पण जिथं आपलाच बाप नालायक निघाला तिथं दुसऱ्याला बोलून काय उपयोग म्हणून लक्ष्मी तिच्या सावत्र आईच सगळं सहन करीत होती…!
आजूबाजूची लोक, शेजारी पाजारी तिच्यावर दया दाखवत असत. कोणी तिला जुनं लुगडं कपडे घालायला देत असत कारण त्यांना लक्ष्मीच हाल बघवत नसतं पण लक्ष्मीची आई त्यांच्याशी भांडण करायची म्हणायची पुन्हा तिला काय दिलं तर मात्र लक्षात ठेवा. त्यामुळे तिच्या आईच्या भीतीने तिला कोणी मदत करण्याचे ही टाळत असे पण मागच्या घरातील पूजा तिला नेहमीच काही ना काही द्यायची शिकलेली आणि शहरात राहिलेली पूजा तिला लक्ष्मीच हाल बघवत नसे आणि ती लक्ष्मी च्या आईला ला ही घाबरत नसे त्यामुळे ती बिनधास्त तिची मदत करे.
लक्ष्मी ही तिला काही गरज पडली तर पूजाला विचारीत असे. एक दिवस लक्ष्मीचं लग्न ठरलेलं पूजाला कळलं पण अस अचानक लग्न कसं ठरलं अजूनही लक्ष्मी लग्न करण्याइतपत मोठी झाली नव्हती इतकी घाई करायची नको होती असे पूजाला वाटायचे पण ती घरच्यांपुढे जाऊ शकत नव्हती. शेवटी दुप्पट वयाच्या आणि पहिली बायको सोडलेला अशा माणसाशी लक्ष्मीचं लग्न लाऊन दिलं.. गुणांनी आणि रूपांनी ही रूपवान अशा लक्ष्मीचं लग्न अशा माणसासोबत झालं याचा पूजाला खूप मनस्ताप झाला पण मनाची समजूत घातली जाऊदे इथ नायतरी तीच हाल कुत्र खात नव्हता.
आता तिथं तरी चार घास सुखाचे खाईल. पण ही पूजा ची समजूत पार चुकीची ठरली तिथं तर इथल्यापेक्षा जास्त हाल होत असत तिचे पण सगळं सहन करायची बिचारी दोन वर्षातच तिच्या सासरच्यांनी तिला हाकलून दिले. पहीलीला ही मुलं झाली नाही म्हणून सोडलं आणि आता हिला ही नाही.. झालं लक्ष्मीच्या नशिबाने तिला आता एका आणखी मोठ्या संकटात आणून सोडले होते.. बिचारी सासरी टोमणे ऐकून दिवस काढत होती आणि आता हिथ आल्यावर सावत्र आई ही तिला घालून पाडून बोलू लागली..!
आता मात्र लक्ष्मी पूर्णपणे हरली होती जगणे नकोशे झाले होते सावत्र आईचा अत्याचार पहिल्यापेक्षा दुपटीने वाढला होता.. गेलेली पिडा परत घरात आली म्हणून लक्ष्मीचा बाप ही तिला लहान सहान कारणाने मारझोड करीत असत..पूजाला तिचे हे हाल बघवत नसतं ती तिची समजूत घाली..असेच एक दिवस पूजाचा दूरचा नातेवाईक तिचा भाऊ लागत होता त्याची बायको ही मुलाला जन्म देऊन मरण पावली होती.. मुलाचे हाल नको म्हणून त्याने दुसरं लग्नं नाही केलं पण तरीही पूजा ने त्याच्याकडे लक्ष्मी साठी शब्द टाकला…!
म्हणाली मी तुला शब्द देते लक्ष्मी तुझ्या मुलाला आपलं मुलं म्हणून वाढवेल शिवाय तिला वांझोटी म्हणून तरी कोणाचे शब्द ऐकायला नको खूप त्रास सहन केलंय तिने पण आता तू तिच्यासाठी काही करू शकतोस.. प्लीज नाही म्हणून नकोस एका मुलीचं आयुष्य उद्ध्वस्त होण्यापासून वाचेल आणि तुझ्या बाळाला ही आई मिळेल..खूप विचारा नंतर त्याने होकार दिला. पुजाने लक्ष्मीच्या घरच्यांना कसे बसे समजावले पण त्याची गरज नव्हती कारण त्यांना ही ती या घरात नको होती.
एका मंदिरात लग्न पार पडलं.. आणि त्या दिवसापासून लक्ष्मीच नशीब पालटलं समजूतदार नवरा आणि कुशीत पोर याशिवाय काय हवं होत तिला. आता लक्ष्मी येते माहेरपणाला पण तिच्या घरी नाही तर पूजाच्या घरी..सासरी जाताना प्रत्येक वेळी पूजाचे उपकार मानते. ह्या जगात जेवढी वाईट माणसे आहेत तेवढी चांगली सुद्धा आहेत फक्त ती आपल्याला भेटण्यासाठी वेळ यावी लागते.
अज्ञात लेखकांस सादर समर्पित........
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा