गावाच्या एका टोकाला असलेलं लहानसं घर. त्या घरात राहत होती "साक्षी" – एक सामान्य घरातली, गरीब पण मेहनती मुलगी. आई-वडील दोघेही शेतमजूर. सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत राबराब राबायचं आणि त्यातून साक्षीचं शिक्षण चालवायचं. ती देखील आई-वडिलांच्या स्वप्नासाठी रात्रंदिवस अभ्यास करत होती. तिचं एकच स्वप्न – स्वतःच्या पायावर उभं राहायचं.
दुसरीकडे होता "अमोल" – शहरात शिकणारा, मध्यमवर्गीय कुटुंबातला मुलगा. आई सरकारी नोकरीत आणि वडील निवृत्त शिक्षक. अमोल अभ्यासात हुशार, पण थोडा शांत स्वभावाचा. सुट्ट्यांमध्ये तो आपल्या आजीआजोबांच्या गावी यायचा आणि त्याच गावात त्याची भेट झाली साक्षीशी.
पहिल्यांदा जेव्हा दोघं भेटले, तेव्हा साक्षी गावातल्या ग्रंथालयात पुस्तक शोधत होती आणि अमोल तिथंच अभ्यास करत होता. दोघांची ओळख झाली, गप्पा वाढल्या आणि एक वेगळं नातं तयार झालं. सुरुवातीला फक्त शिक्षणाबद्दल चर्चा, मग हळूहळू दिवसागणिक एकमेकांबद्दल आकर्षण वाढत गेलं.
अमोल साक्षीच्या जिद्दीवर खूपच फिदा झाला होता. आणि साक्षीला अमोलचा समजूतदार स्वभाव आवडत होता. एकमेकांशी बोलताना त्यांना काळ कसा जातो हेही कळत नसे.
दिवस सरत गेले, वर्षं उलटली. साक्षीने मेहनतीने बी.एड पूर्ण केलं आणि एक जिल्हा परिषदेच्या शाळेत नोकरी मिळवली. अमोलने इंजिनियरिंग पूर्ण केलं आणि पुण्यात एक चांगली नोकरी मिळवली.
या काळात त्यांच्या प्रेमाची परीक्षा वेळोवेळी झाली. कधी समाजाने प्रश्न उपस्थित केले, तर कधी घरच्यांनी विरोध केला. अमोलच्या आईवडिलांना गावातल्या गरीब मुलीशी लग्न करणं अजिबात मान्य नव्हतं. त्यांचं म्हणणं होतं – "आपल्या मुलाला डॉक्टर किंवा इंजिनीयर मुलगी पाहिजे, शिक्षिका नको!"
साक्षीच्या घरी तर लग्नाचा विचारच करायला वेळ नव्हता. तिच्या आईवडिलांना वाटायचं, आधी संसारासाठी चार पैसे साठवावेत, मग लग्न.
पण दोघांनी एकमेकांचा हात सोडला नाही. दोघांनी ठरवलं – आपण आधी स्वतःला सिद्ध करू, मग लग्नाचं ठरवू. त्यांनी एकमेकांना थोडा वेळ दिला. त्या काळात त्यांनी स्वतःचं करिअर मजबूत केलं. साक्षीने एका मोठ्या शाळेत बदली घेतली, अमोलने स्वतःचा छोटा बिझनेस सुरू केला.
पाच वर्षं झाली होती त्यांच्या ओळखीला. या दरम्यान कित्येकदा त्यांचं नातं तुटण्याच्या उंबरठ्यावर आलं, पण प्रेम नेहमीच विजयी ठरलं. शेवटी दोघांनी घरच्यांना समजावून सांगितलं – "आम्ही दोघंही आता सक्षम आहोत, स्थिर आहोत, आता आम्हाला आयुष्य एकत्र घालवायचं आहे."
थोडा विरोध झाला, थोडा वेळ गेला, पण दोघांची जिद्द आणि प्रेम बघून घरच्यांनीही मान्यता दिली.
शेवटी एक सुंदर दिवस उजाडला – साक्षी आणि अमोलचं लग्न झालं. गावातल्या मंदिरात साधं पण खूप प्रेमळ लग्न. आईवडील, मित्र-मैत्रिणी, गावकरी सगळ्यांच्या आशीर्वादात त्यांची एक नवीन सुरुवात झाली.
आज ते दोघं एकमेकांना आधार देत, समाजात आदर्श जोडपं म्हणून ओळखले जातात.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा