शुक्रवार, २६ डिसेंबर, २०२५

2497. माणसांतील देव

 पप्पा, एक गुड न्यूज आहे, डॅाक्टर घरात शिरताच नेहा म्हणाली. बोल बेटा, सांग लवकर, अधीर होत डॅाक्टर म्हणालेत. मला तुम्ही दहा हजार रुपये देतात का? नेहा बेटा, गुड न्यूज सांगते म्हणतेस नी दहा हजार रुपये मागतेस, हा काय वात्रटपणा? सांगते, सांगते पप्पा, थोडा धीर धरा, गरम चहाचा कप त्यांच्या हातात देत नेहा म्हणाली.
बेटा, दहा हजार रुपये तुझ्या अकाउंटला ट्रान्स्फर करू का? नको, नको, मला कॅश द्या, नेहाने सांगितले. पप्पांकडून पैसे घेत नेहा म्हणाली, तुम्ही चला माझ्या बरोबर. कुठे जायचे? डॅाक्टरांनी विचारले. तुम्ही आधी गाडी काढा, सांगते मी. ते दोघे निघणार तोच नेहाची आई घरात शिरली. बाप-बेटी कुठे निघालेत? मीही येऊ का, की माझी अडचण होईल? मॅाम काही तरीच काय, चल तूही, आईचा हात घट्ट पकडत नेहा म्हणाली.
गाडी सुरू झाल्यावर नेहा बोलती झाली. पप्पा, मम्मी, आज मी ज्या इंटरव्ह्यूला गेले होते तिथे माझे सिलेक्शन झाले आहे आणि मी मागितला त्यापेक्षा जास्त पगार मला मिळणार आहे. 
अभिनंदन बेटा, पप्पा आणि मम्मी खूश होत म्हणाले. नेहा, आता आपण कुठे जात आहोत? आम्हाला ट्रीट द्यायचा प्लॅन आहे का? 
ट्रीट आज नाही, माझा पहिला पगार झाल्यावर देईन. आपण जातोय एका देवाला भेटायला, ज्याच्यामुळे मला ही ॲाफर मिळाली. 
देवाला भेटायला? कुठल्या मंदिरात जायचं? आईने विचारले.
मंदिरात नाही, नेहा ऊत्तरली. 
नेहा तू ठीक तर आहेस ना? आई आणि बाबांनी विचारले.
हो देवालाच भेटायला जायचं, पण मंदिरातील नव्हे तर माणसांतील देवाला.
साधारणतः अर्ध्या तासाच्या ड्राईव्ह नंतर नेहाने गाडी रस्त्याच्या कडेला पार्क करायला सांगितले नी ती म्हणाली, हीच ती कंपनी जिथे माझा आज इंटरव्ह्यू झाला, मी ही कंपनी सोमवारपासून जॅाइन करणार आहे.
नेहा, तुझा तो देव कुठे आहे ज्याला भेटायला आपण आलोत? तो ही याच कंपनीत काम करतो का? त्याने तुला रिकमंड केलं का? तोच तुझा बॅास असेल का? तो तुझा फक्त मित्र की अजून काही? त्याने मदत केली म्हणून त्याला दहा हजार रुपये द्यायचे का? 
हो पप्पा, पण ते या कंपनीत काम करत नाहीत, त्यांची चहाची टपरी आहे. 
आमच्या गोल्ड मेडल मिळवून एम टेक केलेल्या कन्येला एका टपरीवाल्याने मदत केली! आश्चर्यच आहे. कुठे आहे तो टपरीवाला? काय आणि कशी मदत केली त्याने? डॅाक्टरांनी विचारले. 
चला मी तुमची भेट करून देते त्या देवाशी पण त्याआधी ऐका काय आणि कशी मदत केली त्यांनी.
मी दुपारी इंटरव्ह्यूसाठी इकडे आले तेव्हा कॅबचे बिल झाले होते ५०० रूपये. बॅंकेच्या सर्व्हरच्या प्रॅाब्लेममळे ॲानलाईन पेमेंट होत नव्हते नी माझ्याकडे कॅश एक रूपयाही नव्हता. जवळपास अेटीएम सुध्दा नव्हते आणि मला इंटरव्ह्यूसाठी पोहोचायला उशीर होत होता. कॅबवाला म्हणाला, मॅम तुमचा फोन ठेवा माझ्याकडे, पैसे मिळाले की मी परत करतो, पण मी फोन कसा देणार त्याला? त्याचं लक्ष माझ्या बोटातील अंगठीकडे गेलं आणि तो म्हणाला, तुमची अंगठी ठेवा, मी त्याला द्यायला अंगठी काढली नी तेवढ्यात समोरच्या टपरीवरचे काका मला म्हणालेत, थांब बेटी, अंगठी देऊ नकोस आणि त्यांनी कॅबवाल्याला ५०० रूपये दिलेत. मी त्या काकांना म्हटलं, ही अंगठी तुमच्याकडे ठेवा तेव्हा ते म्हणालेत, नको नको बेटी, परत कधी इकडे येशील तेव्हा दे पैसे. परमेश्वर तुझे भले करो म्हणत त्यांनी माझ्या डोक्यावरून हात फिरवला. पप्पा, ८ कॅंडीडेट्स मधून माझ्या एकटीचं सिलेक्शन झालं. हे शक्य झालं केवळ त्या काकांनी ऐनवेळी केलेल्या मदतीमुळे आणि त्यांनी दिलेल्या आशीर्वादामुळे. ते माझ्यासाठी माणसांतील देव आहेत. 
नेहाच्या आईचेच नव्हे पण तीच्या पप्पांचेही डोळे पाणावलेत आणि त्याच क्षणी एक अत्यंत साधे कपडे घातलेला, पायात झिजलेल्या चपला घातलेला मध्यम वयीन इसम म्हणत होता, डॅाक्टर साहेब, तुमच्या मुळेच माझा मुलगा बरा झाला आणि मी तुमचे पैसे दिले नाहीत तरीही तुम्ही आम्हाला घरी जाऊ दिलं, परमेश्वर सदैव तुमचं भलं करो. 
डॅाक्टरांनी त्या इसमाला जवळ घेतलं आणि त्यांनी जे काही केलं ते बघून नेहा, तीची आई आणि तो इसमही चकित झाला. डॅाक्टरांनी खिशात हात घातला आणि एक अंगठी त्याला दिली. हे काय करतात तुम्ही? नेहाने, नेहाच्या आईने आणि त्या इसमाने एकाच वेळी विचारले.
आज सकाळी मुलाला बरं वाटत नाही म्हणून हे हॅास्पीटलमध्ये आले होते. काही टेस्ट्स करून मी इंजेक्शन नी औषधे दिली. ५००० रूपये बिल झाले, मी तासाभरात पैशांची व्यवस्था करतो म्हणत हे एका तासाने परतले. डॅाक्टर साहेब, हे घ्या पैसे म्हणत त्यांनी खिशात हात घातला पण खिसा रिकामा होता. 
डॉक्टर साहेब, पैसे कुठेतरी पडले. ते म्हणालेत पण मी त्यांच्यावर विश्वास ठेवला नाही. तुम्ही खोटं बोलून मला फसवत आहात असा आरोप मी केला. साहेब, माझा मोबाईल ठेवा, मी ३-४ दिवसांत पैसे आणून देतो. ह्या जुन्या मोबाईलची किंमत ५०० रूपयेही नाही, असे म्हणताना माझे लक्ष त्यांच्या बोटातील अंगठीकडे गेले. साहेब ही माझ्या वडिलांची निशानी आहे, मी ३-४ दिवसांत पैसे आणून देईन तेव्हा कृपाकरून मला अंगठी परत द्या, माझ्या पायावर डोकं ठेवत त्यांनी विनवले. ५००० रूपयांसाठी मी ५०००० रूपयांची अंगठी घेतली. तीच अंगठी मी त्यांना परत करतोय.
डॅाक्टर साहेब, मी ५००० रूपये दिल्यावरच अंगठी घेईन, प्रामाणिकपणे तो इसम म्हणाला. मला थोडा वेळ द्या प्लीज. मी जास्त मेहनत करून लवकरच तुमचे पैसे देईन.
तुमचं नांव राज ना? नेहाच्या आईने विचारल्यावर त्या इसमाने होकार दिला हे पाहून चकित झालेली नेहा आणि डॉक्टर एकसुरात म्हणाले, यांचे नांव तुला कसे माहित? तू ओळखतेस का यांना? कसे आणि कघीपासून? 
सकाळी यांनी सोडलेल्या रिक्षेत मी बसले आणि सीटवर मला एक पाकिट मिळाले त्यावर ५०००/- रूपये आणि राज असे लिहिले होते. मी यांना आवाज दिला पण हे पटकन कुठेतरी निघून गेले. नेहाच्या आईने ते पाकिट राजला दिले. या अनपेक्षित आणि सुखद आश्चर्याने राजचे डोळे पाणावलेत, आनंदाश्रुंनी. परमेश्वराचे आणि नेहाच्या आईंचे आभार मानत राजने ते ५०००/- रूपये डॅाक्टरांना दिले आणि त्यांचेही आभार मानत ती अंगठी त्याने त्यांच्याकडून आनंदाने घेतली.
पप्पा, हेच ते माणसांतील देव ज्यांनी मला कॅबवाल्याला अंगठी देण्यापासून रोखले आणि माझ्या कॅबचे पैसे स्वेच्छेने भरले. काका, तुमच्यामुळेच मी इंटरव्ह्यूला वेळेत पोहोचले आणि तुमच्या आशीर्वादामुळे मला समोरच्या कंपनीत माझ्या स्वप्नातील जॅाब मिळाला. ही घ्या तुमच्या या लेकीकडून छोटीशी भेट म्हणत नेहाने पप्पांकडून घेतलेले १००००/- रूपये राज काकांना दिलेत, त्यांच्या पायांवर मस्तक ठेवत.
परमेश्वरा, तुझे अस्तित्व आहे रे बाबा, फक्त विश्वास आणि श्रध्दा हवी. तू देव्हाऱ्यात नसतो तर माणसांतच असतो, राज म्हणाला. अगदी बरोबर, नेहा आणि तीचे आई-बाबा एकसुरात म्हणालेत.
डॅाक्टरांनी योग्य उपचार करून तसेच ५००० रूपये न मिळताच राजला अंगठी परत करायची तयारी दाखवून, नेहाच्या आईने राजचे रिक्षात मिळालेले ५००० रूपये देऊन, राजने नेहाला स्वेच्छेने मदत करून नी नेहाने राज काकांनी केलेल्या मदतीची जाण ठेवत तीच्या यशाचे श्रेय आणि प्रेमाची अमूल्य भेट नतमस्तक होत त्यांना देऊन माणसांतील देवाचे दर्शन घडविले होते.
चला तर आपणही सत्कार्य करू या, आज ना ऊद्या नक्कीच होईल आपल्याला माणसांतील देवाचे दर्शन.
हो, पण थोडी वाट पहायची तयारी मात्र हवी. 
शक्य आहे, कदाचित आपणही होऊ शकतो इतरांसाठी माणसांतील देव, पण अथक प्रयत्न नी सत्कर्म मात्र करायला हवे. आहात ना तयार?

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2700. अंधा कानून

 गंगवानी रियल्टर्स’च्या बांद्र्यातल्या नव्या टॉवरची आज वास्तुशांत होती. जितेंद्र गंगवानीनं व्यक्तिशः फोन करून आग्रहाचं निमंत्रण दिल्यानं मला...