एक वृद्ध स्त्री मरण पावली, तिला घ्यायला यमराज आले. महिलेने यमराजाला विचारले, तुम्ही मला स्वर्गात नेणार की नरकात? यमराज म्हणाले, दोघांपैकी नाही. या जन्मी तू खूप चांगले कर्म केले आहेस, म्हणूनच मी तुला थेट भगवंताच्या घरी(धाम) घेऊन जात आहे. वृद्ध स्त्री आनंदी झाली आणि म्हणाली धन्यवाद, पण मला तुमच्याकडून एक विनंती आहे. मी पृथ्वीवर स्वर्ग आणि नरकाबद्दल खूप ऐकले आहे, मला ही दोन्ही ठिकाणे एकदा पहायची आहेत. यमराज म्हणाले, तुझे कृत्य चांगले आहे, म्हणून मी तुझी इच्छा पूर्ण करतो, चला स्वर्ग आणि नरकाच्या रस्तातून देवाच्या घरी(धाम) जाऊया.
दोघेही चालायला लागले, नरक पहिला आला. नरकात वृद्ध स्त्रीने मोठ्याने रडण्याचा आवाज ऐकला. नरकात प्रत्येकजण दुबळे पतळे आणि आजारी दिसत होता. बाईने एका माणसाला विचारले, तुझी अशी अवस्था इथे का आहे? तो माणूस म्हणाला दुसरी काय अवस्था असेल, आपण मेल्यानंतर इथे आल्यापासून एक दिवस सुद्धा अन्न खाल्ले नाही. आमचे जीव(आत्मा) भुकेने त्रस्त आहे.तडफत आहे. वृद्ध स्त्रीची नजर एका मोठ्या भांड्यावर पडली. जी लोकांच्या उंचीपेक्षा सुमारे 300 फूट उंच असेल, त्या भांड्याच्या वर एक मोठा चमचा लटकत होता. त्या पात्रातून एक अप्रतिम सुगंध येत होता. वृद्ध स्त्रीने त्या माणसाला विचारले की या भांड्यात काय आहे? तो माणूस हताशपणे म्हणाला, हे भांडे नेहमी खूप चविष्ट खीरने भरलेले असते. वृद्ध महिलेने आश्चर्याने विचारले, त्यात खीर आहे, मग तुम्ही लोक ही खीर पोट भरून का खात नाही, तुम्हाला भूक लागली आहे? मग भुक पासून का त्रस्त (तडफडत) आहात. तो माणूस रडू लागला आणि म्हणाला, कसे खायचे? हे भांडे 300 फूट उंच आहे, आपल्यापैकी कोणीही त्या भांड्यापर्यंत पोहोचू शकत नाही. वृद्ध महिलेला त्यांची दया आली. ती विचार करू लागली, खीरचे भांडे असूनही तिला भूक पासून बेहाल आहेत. कदाचित देवाने त्यांना ही शिक्षा दिली असावी. यमराज वृद्ध महिलेला म्हणाले, चला, आम्हाला उशीर होतोय. दोघेही चालायला लागले, काही अंतर चालल्यावर स्वर्गात पोहोचले.
तिथे वृद्ध महिलेने सर्वांचे हसणे आणि हसणे ऐकले. सगळे खूप आनंदी दिसत होते. त्याला आनंदी पाहून वृद्ध स्त्रीही खूप आनंदी झाली. पण स्वर्गात सुद्धा म्हातारीची नजर त्याच 300 फूट उंच भांड्यावर पडली जशी नरकात तोच चमचा त्याच्या वर लटकत होता. वृद्ध महिलेने तिथल्या लोकांना विचारले की या भांड्यात काय आहे? स्वर्गातील लोक म्हणाले की त्यात खूप चवदार खीर आहे, म्हातारी बाई आश्चर्यचकित झाली आणि त्यांना विचारले, पण हे भांडे 300 फूट उंच आहे. तुम्ही लोक इथपर्यंत पोचू शकणार नाही, म्हणून तुम्हाला अन्न(खीर) अजिबात मिळणार नाही. तुम्हाला उपासमार होत असेल. पण तुम्ही सगळे मला खूप आनंदी वाटतात,ते कसे? लोक म्हणाले, या पातेलतून आपण सर्वजण पोटभर खीर खातो. बाई म्हणाल्या पण कसे भांडे खूप उंच आहे. जेव्हा लोक म्हणाले, भांडे जास्त उंच असेल तर काय? इथे खूप झाडे आहेत. ही झाडे, नद्या, धबधबे देवाने आपल्या माणसांच्या वापरासाठी निर्माण केले आहेत. आम्ही या झाडांची लाकडे घेतली, ती कापली, नंतर लाकडाचे तुकडे जोडले आणि एक मोठी शिडी बांधली तयार केली. त्या लाकडी शिडीच्या साहाय्याने आम्ही भांडे गाठतो भांड्या पर्यंत पोहचतो आणि एकत्र खीर चा आस्वाद घेतो. म्हातारी यमराजाकडे पाहू लागली. यमराज हसले आणि म्हणाले: देवाने माणसांच्या हातात स्वर्ग आणि नरक दिला आहे, ते हवे असल्यास ते स्वतःसाठी नरक किंवा स्वतःसाठी स्वर्ग निर्माण करू शकतात. देवाने सर्वांना समान स्थितीत ठेवले आहे. त्याच्यासाठी त्याची सर्व मुले समान आहेत, तो कोणाशीही भेदभाव करत नाही. नरकातही झाडे-झाडे होती पण ते लोक स्वत: आळशी आहेत. त्यांना त्यांच्या हातात खीर हवी आहे, त्यांना कोणतेही काम करायचे नाही. कोणतेही कष्ट करायचे नाहीत. म्हणूनच त्यांना भूक लागली आहे. त्यांचे भुकेने त्रस्त आहेत. भुकेमुळे बेहाल आहेत. कारण भगवंताने निर्माण केलेला हा या जगाचा नियम आहे. कष्ट करणाऱ्यालाच गोड फळे खायला मिळतील.
बोध : स्वर्ग-नरक तुमच्या हातात आहे. कष्ट करा, सत्कर्म करा आणि तुमचे जीवन स्वर्ग बनवा.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा