वैज्ञानिकांनी एक प्रयोग केला तो याप्रमाणे.... एका खोलीमध्ये आठ-दहा माकडांना
ठेवण्यात आले. त्या खोलीच्या मध्यभागी एक शिडी सरळ उभी ठेवली आणि त्या शिडीच्यावर
केळीचा एक गुच्छा लकटत ठेवण्यात आला. थोड्याच वेळात एका माकडाचे लक्ष त्या
केळीच्या गुच्छाकडे जाते आणि ते माकड शिडी चढून केळीकडे जाण्याचा प्रयत्न करते.
तोच त्याच्या अंगावर पाणी पडते व इतर उरलेल्या माकडांवरसुध्दा पडते आणि शिडी
चढणारे माकड खाली परत येते.
दुसऱ्या दिवशी दुसरे एक माकड असाच प्रयत्न करते. तेंव्हासुध्दा त्याच्या अंगावर आणि इतर माकडांवर थंड पाणी पडते. असे सतत 3-4 दिवस घडते. त्यामुळे याचे कारण माकडांना लक्षात येते की, केळीकडे धाव घेतल्यामुळे आपल्यासोबत असे होत आहे. मग पाचव्या दिवशी जेंव्हा पुन्हा एक माकड केळीसाठी शिडी चढण्यासाठी प्रयत्न करते, इतर सगळी माकडे मिळून त्याला झोडतात. त्यामुळे ते माकड परत येऊन कोपऱ्यात बसते. त्यामुळे त्या दिवशी कोणावरही पाणी पडत नाही. पुढील 3-4 दिवस असेच घडते. जो कोणी माकड शिडीकडे वळला की इतर सर्व माकड मिळून मारायचे. अशाप्रकारे सर्व त्या माकडांपैकी कोणीही केळीकडे बघायचासुध्दा नाही. तेंव्हा मग वैज्ञानिकांनी पाणी घालणेच बंद केले.
दुसऱ्या दिवशी दुसरे एक माकड असाच प्रयत्न करते. तेंव्हासुध्दा त्याच्या अंगावर आणि इतर माकडांवर थंड पाणी पडते. असे सतत 3-4 दिवस घडते. त्यामुळे याचे कारण माकडांना लक्षात येते की, केळीकडे धाव घेतल्यामुळे आपल्यासोबत असे होत आहे. मग पाचव्या दिवशी जेंव्हा पुन्हा एक माकड केळीसाठी शिडी चढण्यासाठी प्रयत्न करते, इतर सगळी माकडे मिळून त्याला झोडतात. त्यामुळे ते माकड परत येऊन कोपऱ्यात बसते. त्यामुळे त्या दिवशी कोणावरही पाणी पडत नाही. पुढील 3-4 दिवस असेच घडते. जो कोणी माकड शिडीकडे वळला की इतर सर्व माकड मिळून मारायचे. अशाप्रकारे सर्व त्या माकडांपैकी कोणीही केळीकडे बघायचासुध्दा नाही. तेंव्हा मग वैज्ञानिकांनी पाणी घालणेच बंद केले.
संकलन : श्री. अर्जुन कृष्णात पाटील
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा