महिनेमागून महिने, शेवटी वर्ष सरुन जाते.
वृध्दाश्रमाच्या पायरीवर ,वाट तुझी
पाहाते. ||धृ||
भिजून जातो पदर, अन मन
रिते राहाते.
कधी मधी मात्र , तुझी मनीऑर्डर येते. ||
पैसे नकोत यावेळी , तूच येऊन
जा बाळा
मला तुझ्या , घरी घेऊन
जा. ||1||
तुझा बा होता तोवर , काळ बरा
गेला
तुझी आठवण काढत , उघड्या डोळ्यांनी गेला.
शेवटपर्यंत सगत
होता, लेक माझा भला.
तू मोठा साहेब, त्याचं
मोठं कौतुक त्याला. ||2||
माझ्याही ह्रदयात फोटो, तुझा तू पाहून जा बाळा.
मला तुझ्या , घरी घेऊन जा.
दुष्काळाच्या साली , जन्म तुझा झाला.
तुझ्या दुधासाठी , आम्ही
चहा सोडून दिला. ||3||
वर्षाकाठी एक कपडा, पुरवून-पुरवून
घातला.
सालं घातली बापाने, पण तुला
शाळेमधी घातला.
हवं तर तू हे , सगळं
विसरुन जा.
पण बाळा मला , तुझ्या
घरी घेऊन जा. ||4||
धुणी-भांडी करीन मी, केरकचरा भरीन मी.
पुरणपोळ्या, अळुवड्या
, तुझ्यासाठी रांधीन मी.
नातवंडांचं
दुखलं-खुपलं , सगळं बघेन मी.
घाबरु नकोस, त्याची
आजी , असं नाही सांगणार मी.. ||5||
मी तुझ्या घरची
कामवाली , म्हणून घेऊन जा.
पण बाळा मला तुझ्या
घरी घेऊन जा.
थकले रे डोळे बाळा, प्राण
कंठी आले.
तुझ्याविना जगणे
आता मुश्किल झाले. ||6||
विसरु कशी तुला मी, तुझ्यामुळे
आई झाले.
बाळ माझं 'कुलभूषण'
पोरकी मी का झाले?
आता माझ्या थडग्यापाशी 'आई' म्हणून
जा.
जमलंच तुला तर हा
वृध्दाश्रम पाडून जा. ||7||
संकलन : श्री. अर्जुन कृष्णात पाटील
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा