पूजेसाठी रोज मी उपकरणं स्वच्छ करतो.
पण जोपर्यंत विकारांच्या मलीनतेपासून मन स्वच्छ होत नाही,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
पण जोपर्यंत विकारांच्या मलीनतेपासून मन स्वच्छ होत नाही,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
रोज मी देवासमोर पांढरी रांगोळी काढतो.
पण त्या पांढर्या रंगाप्रमाणे माझे मन धवल, निर्मळ होत नाही.
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
रोज ताम्हनात देवांवर मी पाणी घालतो.
पण मनातल्या आसक्ती वर मी जोपर्यंत पाणी सोडत नाही,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
रोज मी देवाजवळ दिवा लावतो.
पण जोपर्यंत समाधानी वृत्तीचा नंदादीप मी मनात लावत नाही,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
रोज मी देवाजवळ उदबत्ती लावतो.
पण संसारतापाने मंदपणे जळत असताना
चित्तशुद्धीचा अंगारा जोपर्यंत मला लाभत नाही
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
रोज मी देवाजवळ कापूर जाळतो.
पण त्या कापराच्या वडीप्रमाणे मनातले कुविचार क्षणात जळून जात नाहीत,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
रोज आरती करताना मी देवाचा गुणगौरव करतो.
पण माझ्या आजूबाजूच्या माणसांमधले गुण जोपर्यंत मी शोधत नाही ,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
रोज मी देवासमोर स्थिर बसुन तासभर ध्यान करतो.
पण जोपर्यंत माझ्या चंचल चित्तवृत्ती स्थिर होत नाहीत,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
वृक्षवेलींनी प्रयत्नपूर्वक निर्मिलेली फुले मी देवाला रोज वाहतो.
पण माझ्या कष्टसाध्य सत्कर्माची फुले मी जोपर्यंत समाजाला वाटत नाही ,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
देवासमोर मी रोज प्रसाद ठेवतो.
पण त्याने मला दिलेला हा जीवनरूपी प्रसाद
परोपकारी वृत्तीने मी इतरांना देत नाही,
तोपर्यंत माझी पूजा अपूर्ण आहे !
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा