412. स्टेटस ची मोजपट्टी

ती : तुझं ते वनलायनर वाचण्यात आलं.   
मी : कोणतं?
ती : आजच्या व्यवहारी जमान्यात खरी नाती ex ex तीच, ज्यांना स्टेटसच्या सर्टिफिकेटची गरज पडत नाही.    
मी : कुठे वाचलं? 
ती : मैत्रिणीने स्टेटसला ठेवलं होतं.  
मी : ओके. 
ती : अक्षय काही प्रश्न विचारू ?
मी : हो. 
ती : तुला एखादी मुलगी आवडली, तर? 
मी : तर ?
ती : तर तू तिच्यासमोर तुझ्या प्रेमाची कबुली देशील, की जगाला ओरडून सांगशील?
मी : साहजिकच तिच्यासमोर प्रेमाची कबुली देईल.  
ती : जगाला का ओरडून सांगणार नाहीस? 
मी : कारण माझ्या मनातील भावना, जगापेक्षा तिला समजणं गरजेचं आहे.   
ती : याच विषयावर बोलायचं आहे.  
मी : ओके.    
ती : मात्र त्याआधी थोडक्यात माझा परिचय देते. 
मी : चालेल. 
ती : मी ३१ वर्षांची व पेशाने वकील आहे.  
मी : ग्रेट. 
ती : माझे मिस्टर चार्टर्ड अकाऊंटट आहेत. 
मी : ओके. 
ती : माझं लग्न झाल्यानंतर अवघ्या २ महिन्यांनी माझ्या सासूबाईंचा वाढदिवस होता.   
मी : मग?
ती : तेव्हा रात्री १२ वाजता माझ्या दोन्ही मोठ्या जाऊबाईंनी सासूबाईंसाठी लांबलचक स्टेटस ठेवलेले.   
मी : लांबलचक स्टेटस? 
ती : त्यांच्या व्यक्तिमत्वाचं आणि स्वभावाचं कौतुक करणारे लघुनिबंध. 
मी : ओके. 
ती : सासरी नवखी असल्याने, स्टेटस ठेवण्यापेक्षा मी मात्र त्यांना सकाळी सर्वातआधी थेट शुभेच्छा दिलेल्या. 
मी : साहजिकच. 
ती : मात्र त्यामुळे माझ्या सासूबाईंनी गैरसमज करून घेतला.    
मी : म्हणजे?
ती : त्यांनी संध्याकाळी केक कापताना माझ्याकडे पाहून टोमणा मारला.   
मी : काय?
ती : त्या म्हणाल्या की, मनातून आत्मीयता वाटत असेल तर शब्दातून व्यक्त करता येते.  
मी : अरे.. 
ती : मलाही ती गोष्ट खूप खटकली होती, मात्र मी त्याकडे दुर्लक्ष केलं.  
मी : गुड. 
ती : त्यानंतर माझ्या सर्वात मोठ्या जाऊबाईंचा वाढदिवस आला.   
मी : मग?
ती : त्यांनी तर स्टेटसला त्यासर्वांचे स्क्रिनशॉट ठेवले.  
मी : कुणाचे?
ती : ज्यांनी ज्यांनी त्यांना दिवसभरात शुभेच्छा दिल्या होत्या. 
मी : किती स्क्रिनशॉट असतील? 
ती : बरेच होते.  
मी : शक्तीप्रदर्शन.
ती : अगदी. 
मी : त्याचं काय?
ती : त्याहीवेळी मी स्टेटस ठेवण्यापेक्षा, त्यांना थेट शुभेच्छा दिल्या होत्या. 
मी : मग?
ती : तर त्यांनाही मी स्टेटस न ठेवण्याचा राग आला. 
मी : मग?
ती : त्यामुळे आठवडाभर त्या मला टोमणे मारणारे स्टेटस ठेवत होत्या. 
मी : अरे रे.. 
ती : साधारणतः ४ महिन्यांनी माझा वाढदिवस आला.   
मी : ओके. 
ती : अक्षय माझ्या माहेरी सर्व लोक सुशिक्षित आहेत.  
मी : ओके.   
ती : त्यामुळे स्टेटस वगैरे प्रकाराला आमच्याकडे फार महत्व नाही.   
मी : ओके.
ती : सासरी मात्र स्टेटसला सर्टिफिकेट समजलं जायचं.  
मी : कसलं? 
ती : नात्यातील जिव्हाळा सर्टिफाय करणारं सर्टिफिकेट.  
मी : नवीन ट्रेंड. 
ती : माझ्या वाढदिवसालाही माझ्या नवऱ्याने..  
मी : काय?
ती : जणू काही कौतुकाचा पोवाडा लिहिला होता.   
मी : मग?
ती : मी मात्र त्यांच्या वाढदिवसाला अगदी मनातल्या भावना बोलून दाखवल्या.  
मी : ओके. 
ती : त्यानंतर आला आमच्या लग्नाचा वाढदिवस.   
मी : मग?
ती : तेव्हाही माझ्या नवऱ्याने भलामोठा स्टेटस ठेवला, मात्र मी काही अपलोड केलं नाही.  
मी : का?
ती : कारण मी त्याला रात्री १२ वाजता शुभेच्छा दिल्या होत्या.  
मी : ओके. 
ती : तेव्हा तर मला भयंकर अनुभव आला. 
मी : कसला?
ती : मी स्टेटस न ठेवल्याने, आमच्यात काहीतरी बिनसलं आहे असा बहुतेकांनी गैरसमज करून घेतला.   
मी : काय? 
ती : काहींनी तर परस्पर ठरवून टाकलं, की आमच्या दोघांमध्ये वाद असल्याने मी स्टेटस ठेवला नाही.  
मी : च्यामारी.  
ती : अक्षय घडणाऱ्या सर्व प्रकारांनी मी अक्षरशः त्रासले होते. 
मी : का बरं?
ती : कारण नात्यातील जिव्हाळा दाखवण्याची स्पर्धा मला नकोशी झाली होती. 
मी : मग?
ती : त्यानंतर आपल्या आयुष्यात कोरोना आला. 
मी : अनपेक्षित होता.
ती : आणि नात्यांची खरी परीक्षा सुरु झाली. 
मी : कशी? 
ती : माझ्या सासूबाईंची तब्बेत कोरोनाच्या दुसऱ्या लाटेत खूप खालावली. 
मी : मग?
ती : त्यावेळी लागोपाठ लोक अत्यवस्थ होत असल्याने, सर्वत्र दहशतीचं वातावरण होतं.  
मी : हो.  
ती : त्यावेळी घरातील कुणीही सासूबाईंसोबत राहायला तयार नव्हतं.   
मी : का बरं?
ती : त्या सतत खोकत असायच्या. 
मी : मग?
ती : मी त्याकाळात एकटीने त्यांची काळजी घेतली आणि त्यांना मानसिक आधार दिला. 
मी : हॅट्स ऑफ.. 
ती : सासूबाईंवर कौतुकाचे निबंध लिहिणाऱ्या माझ्या दोन्ही जाऊबाई तर रूममधून बाहेरही पडत नव्हत्या.  
मी : जिव्हाळ्याचा दिखावा. 
ती : त्यानंतर मात्र माझ्या सासूचं मनपरिवर्तन झालं.    
मी : म्हणजे? 
ती : म्हणजे त्यांना कळून चुकलं, की प्रेम दाखवणं आणि असणं यात खूप फरक असतो.   
मी : सहमत. 
ती : लॉकडाऊनमुळे सर्वजण २४ तास घरात होते. 
मी : बरोबर. 
ती : कधी नव्हे ते आम्ही नवरा बायकोही दिवसभर एकमेकांसोबत होतो. 
मी : हो. 
ती : मात्र त्याकाळात आम्हाला एकमेकांचे गुण समजले, तसे काही दोषही समजले.  
मी : म्हणजे? 
ती : नवऱ्याच्या काही सवयी मला त्रासदायक ठरायच्या.   
मी : मग?
ती : म्हणून आमचे खटके उडायला लागले.  
मी : ओह.. 
ती : आणि मग एकदिवस आमच्यात कडाक्याचं भांडण झालं.  
मी : का?
ती : त्याने मला शिवी दिली होती. 
मी : मग? 
ती : मला ती गोष्ट अजिबात आवडली नव्हती. 
मी : साहजिकच.  
ती : म्हणूनच मग मी त्यांना माफ करण्यासाठी एक अट घातली. 
मी : कोणती?
ती : प्रेम स्टेटस ठेवून दाखवता ना, मग माफीही स्टेटस ठेवून मागायची.   
मी : मग?
ती : त्याला मात्र नवरा तयार नव्हता.   
मी : का?
ती : कारण सर्वांसमोर प्रेम दाखवणं आणि सर्वांसमोर स्वतःची चूक कबूल करणं वेगळं.  
मी : हो. 
ती : आम्ही कसे हॅप्पी कपल आहोत, हे दाखवण्याची जणू सोशल मीडियावर शर्यत सुरु असते.  
मी : गरज नाही.  
ती : मात्र प्रत्येक जोडप्यात प्रेम असतं, त्याप्रमाणे मतभेदही असतात. 
मी : सच बात. 
ती : म्हणूनच जे काही असेल ते त्या दोघांना जाणवायला हवं आणि ते अगदी प्रामाणिक असायला हवं. 
मी : १००%
ती : अखेरीस माझ्या नवऱ्याने माफी मागणारा स्टेटस ठेवला आणि त्याला लागोपाठ मेसेज आले.   
मी : कुणाचे?
ती : मित्र, नातेवाईक, हितचिंतक..   
मी : कसले?
ती : आमच्यातील भांडणाची चौकशी करणारे.
मी : अरे.. 
ती : त्या दिवसानंतर मात्र..  
मी : काय?
ती : आमच्यातील गोष्टी आमच्या दोघांमध्ये राहायला लागल्या. 
मी : बदल. 
ती : कोरोनाचा सर्वच क्षेत्रांवर खूप वाईट परिणाम झाला.  
मी : हो. 
ती : माझ्या मोठ्या दीराचं रेस्टॉरंट आहे. 
मी : ओके.  
ती : कोरोनामध्ये रेस्टॉरंट बंद असल्याने, त्यांच्याकडे उत्पन्नाचं कुठलं साधन उरलं नव्हतं.  
मी : मग? 
ती : त्यातच जागेच्या मालकाने त्यांच्याकडे रेंटसाठी तगादा लावला.  
मी : किती महिन्यांचं भाडं? 
ती : जवळजवळ दीड वर्षाचं.   
मी : बाप रे.. 
ती : त्यांची सर्वबाजूने कोंडी झाल्याने, त्यांनी नाईलाजाने आमच्याकडे मदत मागितली.   
मी : मग?
ती : त्यांच्याशी बोलून आम्हाला समजलं की, जवळच्या सर्वच लोकांनी हात वर केले आहेत.  
मी : सर्वजण अडचणीत होते. 
ती : अक्षय मी मागचा पुढचा विचार न करता, लग्नातील माझं नेकलेस आणि बांगड्या नवऱ्याला मोडायला सांगितल्या.     
मी : क्या बात!
ती : जाऊबाईंच्या हातात ती रक्कम दिल्यावर तर त्यांचे डोळे पाणावले होते.   
मी : भावनिक क्षण. 
ती : ह्या त्याच जाऊबाई होत्या, ज्यांनी कधीकाळी स्टेटस ठेवून शक्तिप्रदर्शन केलं होतं.    
मी : ओह.
ती : तू ते हिंदी गाणं ऐकलं आहेस ना? 
मी : कोणतं?
ती : सुख के सब साथी, दुःख में ना कोई..  
मी : हो. 
ती : आयुष्याचंही अगदी तसंच आहे. 
मी : कसं?
ती : सुखाचे बरेच वाटेकरी असतात, मात्र दुःख वाटून घेणारे कमी असतात. 
मी : खरं आहे. 
ती : म्हणूनच मला तुझ्या माध्यमातून सर्वांना एकच सांगायचं आहे.  
मी : काय? 
ती : स्टेटस नात्यातील जिव्हाळ्याची पात्रता ठरवणारं सर्टिफिकेट असूच शकत नाही. 
मी : सच बात.
ती : कारण स्टेटसवरून आपण नात्यांना मार्क द्यायला लागलो, तर. 
मी : तर?
ती : तर जिव्हाळ्याचा दिखावा करणारी कित्येक खोटी नाती पास होतील आणि.  
मी : आणि?   
ती : आणि खरोखर मनातून आपल्यासाठी आत्मीयता बाळगणारी काही अबोल खरी नाती मात्र कायमची दूर जातील.