एक राजा आपल्या राजवाड्याच्या अंगणात गरजू लोकांना जेवण देत होता. राजाचा स्वयंपाकी मोकळ्या अंगणात अन्न शिजवत होता. त्याच वेळी एक गरुड आपल्या पंजेत जिवंत साप घेऊन राजाच्या महालावरून गेला. मग, स्वसंरक्षणार्थ, आपल्या पंजात पकडलेल्या सापाने, गरुडापासून वाचण्यासाठी त्याच्या फणामधून विष काढले. तेव्हा स्वयंपाकी गरजूंसाठी लंगर बनवत असताना सापाच्या तोंडातून विषाचे काही थेंब अन्नात पडले. याबाबत कोणालाच काही कळले नाही. त्यामुळे जेवणासाठी आलेल्या लोकांचा विषारी अन्न खाल्ल्याने मृत्यू झाला. आता जेव्हा राजाला सर्व मृतांच्या मृत्यूची बातमी कळली, तेव्हा अज्ञात हत्येमुळे त्याला खूप वाईट वाटले. अशा स्थितीत न्यायदंडाधिकाऱ्यांना म्हणजे यमराजाला निर्णय घेणे कठीण झाले की, या पापी कृत्याचा हिशेब कोणाचा होणार?
(१) अन्न विषारी झाले आहे हे राजाला माहीत नव्हते.
(२) स्वयंपाकी, ज्याला हे माहित नव्हते की अन्न शिजवताना विषारी झाले आहे.
(३) गरुड, जो विषारी साप घेऊन राजाच्या राजवाडावरून गेला.
(४) साप ज्याने स्वसंरक्षणार्थ विष सोडले.
बराच काळ हा विषय यमराजांसमोर कोणताही निर्णय न घेता प्रलंबित राहिला. मग काही वेळाने काही लोक त्या राज्यात राजाला भेटायला आले आणि त्यांनी एका स्त्रीला राजवाड्याचा रस्ता विचारला. त्या बाईने त्यांना राजवाड्याचा रस्ता सांगितला, पण रस्ता सांगण्याबरोबरच तिने त्यांना सांगितले की, “हे बघ भाऊ, सावध राहा, राजा तुमच्या सारख्या लोकांना आपल्या अन्नात विष टाकून मारतो, हे बोलताच यमराजाने ठरवले. की त्या मृतांच्या मृत्यूच्या पापाचे परिणाम या महिलेच्या खात्यात जातील आणि त्या पापाचे परिणाम तिला भोगावे लागतील.
यमराजाच्या दूतांनी विचारले - हे असे का ? तर त्या मृत लोकांच्या हत्येत त्या महिलेची कोणतीही भूमिका नव्हती. तेव्हा यमराज म्हणाले - हे बघ भाऊ, जेव्हा माणूस पाप करतो तेव्हा त्याला खूप आनंद मिळतो. पण त्या मेलेल्या माणसांना मारून ना राजाला आनंद झाला, ना स्वयंपाक्याला सुख मिळाले, ना त्या सापाला सुख मिळाले. आनंद झाला आणि गरुडलाही आनंद नाही. पण त्या स्त्रीने त्या पापाचा निषेध करण्याच्या भावनेने त्या पापाची घटना कथन केल्याने नक्कीच आनंद झाला.
त्यामुळे राजाच्या नकळत केलेल्या पापाचे फळ आता या महिलेच्या खात्यात जाणार आहे. याच घटनेमुळे आजपर्यंत जेव्हा जेव्हा एखादी व्यक्ती दुस-याच्या वाईट कृत्याबद्दल वाईट बोलते तेव्हा त्या व्यक्तीच्या पापाचा वाटाही त्या दुष्टाच्या खात्यात जमा होतो. आयुष्यात अनेकदा आपण विचार करतो की आपण आयुष्यात असे कोणतेही पाप केले नाही, तरीही आपल्या आयुष्यात इतके दुःख का आले?
कथा
हे दु:ख इतर कुठूनही येत नाही तर लोकांच्या वाईट कृत्यांमुळे आलेले असते, जे वाईट करताच आपल्या खात्यात ट्रान्सफर होत राहते.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा