443. तुमच्या जावयाचं काळीज...

जावई : गुड मॉर्निंग पप्पा.  
सासरे : गुड मॉर्निंग जावईबापू.   
जावई : डिस्टर्ब तर नाही ना केलं?
सासरे : अहो बरं झालं, तुम्हीच कॉल केला.  
जावई : म्हणजे?
सासरे : धोंड्याचा महिना सुरु झालाय ना. 
जावई : मग?
सासरे : म्हणून मग मीच आमंत्रण देण्यासाठी, तुम्हाला कॉल करणार होतो.  
जावई : ओके. 
सासरे : मग कधी येताय?  
जावई : कुठे?
सासरे : आमच्याकडे धोंडे खायला. 
जावई : त्यासंदर्भातच बोलायचं आहे. 
सासरे : आमचं काही चुकलं तर नाही?
जावई : नाही ओ पप्पा. 
सासरे : मग?
जावई : काही प्रश्न विचारू?
सासरे : काय झालंय?
जावई : सहजच. 
सासरे : विचारा. 
जावई : तुम्हाला एकूण मुली किती?
सासरे : मस्करी करताय का?
जावई : सांगा तर.. 
सासरे : मला एकूण ३ मुली.  
जावई : १ मोठी आणि २ जुळ्या. 
सासरे : बरोबर.  
जावई : मुली झाल्यानंतर तुम्ही कुटुंबनियोजन शस्त्रक्रिया केली. 
सासरे : हो. 
जावई : तुमच्या सर्वात मोठ्या मुलीचं लग्न किती वर्षांपूर्वी झालं? 
सासरे : ९ वर्षांपुवी. 
जावई : आणि नंतरच्या जुळ्या मुलींचं?
सासरे : तुमच्या लग्नाला ५ वर्षे झाली ना? 
जावई : बरोबर.  
सासरे : त्याचं काय?
जावई : माझ्या बहिणीचं लग्न मागच्या वर्षी झालं. 
सासरे : आम्ही मानपानात कमी पडलो का?
जावई : तसं नाहीये काही.  
सासरे : मग?
जावई : माझी बहीण वर्षभरात ९ वेळा माहेरी आली.  
सासरे : ओके.  
जावई : राखीपौर्णिमा, भाऊबीज, धोंडे, वटपौर्णिमा आणि इतर निमित्ताने..   
सासरे : मुलीचा हक्कच तो.  
जावई : पप्पा तुम्हाला तर ठाऊकच आहे. 
सासरे : काय?
जावई : मी लहान असतानाच माझे वडील.. 
सासरे : हो. म्हणूनच मी तुम्हाला अगदी माझ्या मुलासारखं समजतो.  
जावई : लग्न झाल्यापासून तुम्ही मला मार्गदर्शन करत आलात. 
सासरे : माझी जबाबदारीच ती. 
जावई : आणखी किती जबाबदाऱ्या निभावणार पप्पा?
सासरे : समजलो नाही बेटा. 
जावई : तुम्ही तुमच्या तिन्ही मुलींना ग्रॅज्युएशनपर्यंत शिकवलं.  
सासरे : स्वावलंबी व्हावं म्हणून. 
जावई : त्यांच्या शिक्षणावर तुम्ही लाखो रुपये खर्च केले.  
सासरे : हो.  
जावई : तिघींची लग्न अगदी थाटामाटात लावून दिली. 
सासरे : हो. 
जावई : तिघींची बाळंतपणं माहेरी करण्याचा हट्ट धरला.  
सासरे : हो.  
जावई : मी काल बसल्याबसल्या हिशोब केलाय पप्पा. 
सासरे : कसला?
जावई : मागच्या ५ वर्षांमध्ये, माझी बायको जेव्हा केव्हा माहेरी आली.. 
सासरे : त्याचं काय?
जावई : तुम्ही दरवेळी तिला साडी घेतली. 
सासरे : तिचे लाड मीच करणार..
जावई : आतापर्यंत माझ्या बायकोला तुम्ही अंदाजे महागड्या ३४ साड्या घेतल्या आहेत.   
सासरे : त्याचं आज काय?
जावई : लग्न झाल्यापासून तुम्ही आम्हाला १२ तोळ्याचे दागिने केलेत. 
सासरे : जावयाचा मानसन्मान आमचं कर्तव्य..    
जावई : तुम्ही जेवढा खर्च आमच्या दोघांवर केलात, तेवढाच खर्च..      
सासरे : तेवढाच खर्च?
जावई : तुम्ही तुमच्या इतर मुली व जावयांवरही केलात. 
सासरे : कारण माझ्यासाठी तुम्ही सर्वजण सारखे. 
जावई : जावयाच्या घरचा कुठलाही कौटुंबिक कार्यक्रम किंवा विवाह सोहळा असेल तर..   
सासरे : तर?
जावई : तुम्ही उभ्या पोषाखाने आमचा सन्मान करता.      
सासरे : हो. 
जावई : तसाच सन्मान तुम्ही तुमच्या इतर मुलींचा व जावयांचाही करता. 
सासरे : हो. 
जावई : त्याहिशोबाने दरवर्षी तुम्ही लाखो रुपये आमच्यावर खर्च करता.   
सासरे : हो. 
जावई : नातवंड्यांच्या गळ्यात सोन्याची चेन, वाढदिवसाला ड्रेस अन् सायकली..      
सासरे : जावईबापू..  
©️अक्षय भिंगारदिवे
जावई : पप्पा माझ्या लग्नाला ५ वर्षे झाली ना?
सासरे : हो. 
जावई : मुलींना लग्नात तुम्ही स्मार्ट एलईडी टीव्ही दिलेत.
सासरे : हो. 
जावई : घरी मात्र अजूनही जुनाच कलर टीव्ही वापरता. 
सासरे : चांगला चाललाय तो. 
जावई : भिंतींचे पोपडे पडायला सुरुवात झालेली असूनही, तुम्ही स्वतःच्या घराला रंग द्यायला तयार नाहीत.  
सासरे : करील करील म्हणतो अन् राहून जातं. 
जावई : पप्पा तुमचा फ्रिज मागच्या वर्षीपासून बंद आहे. 
सासरे : आम्ही दोघेच म्हाताराम्हातारी घरी असल्याने..  
जावई : स्वतःच्या मुली, जावई अन् नातवंडांवर लाखो रुपये खर्च करणारे तुम्ही.. 
सासरे : काय?
जावई : अजूनही जुनीच स्कुटर वापरता? 
सासरे : ती माझी आवडती आहे ना..  
जावई : पप्पा मागच्यावेळी आपण दोघे मार्केटमध्ये गेलो असताना, ती अचानक बंद पडली होती.   
सासरे : कधीतरी.. 
जावई : जावयांना ब्रेसलेट आणि घड्याळं गिफ्ट देणारे तुम्ही.. 
सासरे : काय?
जावई : स्वतः मात्र फुटलेल्या काचेचं घड्याळ वापरता.
सासरे : आता बस्स करा.   
जावई : दरवर्षी मला कपडे खरेदी करायला कोऱ्या करकरीत नोटा देता.   
सासरे : जावयाचा अभिमान वाटतो ना..   
जावई : आणि स्वतः मात्र जीर्ण झालेले कपडे वापरता. 
सासरे : बेटा थांब आता. 
जावई : माझ्या बहिणीला कधीच मी बापाची कमी जाणवू दिली नाही.  
सासरे : पाहिलंय ते मी.. 
जावई : म्हणूनच तर मागच्या वर्षभरात मला जाणवलं. 
सासरे : काय?
जावई : मुलीचा बाप होणं सोपं नसतं. 
सासरे : खरं आहे.   
जावई : लाडाकोडात वाढवलेल्या व जीवापाड जपलेल्या पोरीला तुम्ही माझ्या स्वाधीन केलं.  
सासरे : हो. 
जावई : ती आज प्रत्येक संकटात माझ्या खांद्याला खांदा लावून माझ्यासोबत उभी असते.  
सासरे : संस्कार कमी पडू नाही दिले मी..  
जावई : मग तरीही..   
सासरे : काय?
जावई : मी तुमच्याकडून मानपानाची अपेक्षा ठेवायला हवी?
सासरे : अहो..  
जावई : स्वतःच्या शरीराचा अंश दिला तुम्ही मला. तुमचे ते उपकार तर आयुष्यभर फिटणार नाहीत. 
सासरे : असं नका बोलू.  
जावई : पप्पा म्हणूनच मी ठरवलं आहे. 
सासरे : काय?
जावई : आजपर्यंत तुमची झाली ती पिळवणूक खूप झाली. 
सासरे : म्हणजे?
जावई : आता तुम्ही आमच्याकडे येऊन मानसन्मान स्वीकारायचा. 
सासरे : अहो पण.. 
जावई : पिढ्यानपिढ्या सुरु होती, ती परंपरा आता पुरे झाली. 
सासरे : का?
जावई : कारण आता मुली शिकून सवरून स्वावलंबी झाल्या आहेत. 
सासरे : हो. 
जावई : म्हणूनच संसाराच्या अर्ध्या जबाबदाऱ्या स्वेच्छेने त्या स्वतःच्या खांद्यावर घेतात.  
सासरे : सहमत. 
जावई : मोबाईलवरचा मेसेज चेक करा.  
सासरे : का बरं?
जावई : तुम्हाला मी ऑनलाईन १० हजार रुपये पाठवले आहेत.   
सासरे : कशाला?
जावई : तुम्ही नवे कपडे आणि सासूबाईंसाठी नवी साडी खरेदी करा.   
सासरे : अहो पण.. 
जावई : मला मुलगा समजता ना?  
सासरे : हो.  
जावई : मग यावेळी धोंडे खायला तुम्ही आमच्याकडे यायचं.    
सासरे : पण..  
जावई : यानिमित्ताने कळू द्या सगळ्या समाजाला.  
सासरे : काय?
जावई : धोंड्याचा महिना जरी सुरु असला, तरी..  
सासरे : तरी?
जावई : तुमच्या जावयाचं काळीज धोंडा नाही. 
©️अक्षय भिंगारदिवे, 
२५ जुलै २०२३